Tag: vrouw

De wilde god

De wilde god

De wilde god  Ze stelt zelf haar boeken samen, en ze brengt zulke wezenlijke zaken altijd  zo opmerkelijk – korzelig kort door de bocht, maar altijd raak – onder woorden: Lotti Heyboer. Daar wil ik je even kennis mee laten maken. Zoals ze me vertelde waarom dan toch ze in de jaren ’60 haar hele leven – familie, verloving, toekomst (Franse graaf, kasteel en al) – op z’n kop zette om bij Anton Heyboer te gaan leven, de kunstenaar met de vele bruiden. Ook die woorden van haar, het was net een kort gedicht, ik wil het je niet onthouden. Maar […]

In een klein hoekje – Odilon Redon in het Kröller Müller Museum

In een klein hoekje - Odilon Redon in het Kröller Müller Museum

In een klein hoekje – Odilon Redon in het Kröller Müller Museum Daar hangt ie dan, nu op de expositie in het Kröller Müller Museum (zie link onderaan). Tot 10 september. De eerste keer dat ik zelf Odilon Redons werk tegenkwam is lang geleden. Erg lang geleden. De aarde koelde nog af, zo ongeveer. En zoals gewoonlijk deed ik het andersom: ik begon achterstevoren. Want wat mij aansprak waren de ongrijpbaar subtiele kleurvlakjes die hij met pastel als confetti om zich heen strooide. Nou ja, op het papier dan bedoel ik natuurlijk. Papier, karton of doek – dat hij nauwelijks […]

Delayed in Dublin

Delayed in Dublin

Delayed in Dublin En dan ga je naar Ierland, de hemel mag weten waarom ook al weer, maar in ieder geval helemaal naar het westen. Bogs inderdaad, moerassen, schapen, kelten en de zee. Links rijden. En Ieren – inderdaad, een hoop Ieren. Koffers Je denkt nog: Ierland! Dus je pakt al je rubber laarzen in, je dubbel ingevette bergschoenen, twee soorten regenjassen en een dikke trui. Extra sokken. Nog meer extra sokken. Poncho mee. Paraplu. Maar wat hebben ze daar? (Pixies inderdaad ja, en dan bedoelen ze geen pixels. En landhuizen met uitsparingen onder aan de deuren voor the Little […]

Het stinkt – de pispot van Marcel Duchamp (en wat Anton Heyboer wèl begreep)

Het stinkt - de pispot van Marcel Duchamp (en wat Anton Heyboer wel begreep)

Het stinkt – de pispot van Marcel Duchamp Voorpaginanieuws! (Zie link hieronder) Het was de barones! Het was dada-dichteres Elsa von Freytag-Loringhoven die een pisoir tot kunst bestempelde, en dat vervolgens de titel Fontein meegaf. En zo een baanbrekende kunstwerk liet ontstaan. Zij brak met alle ‘regeltjes’ destijds. Schokkend! Maar hoe pijnlijk dat Marcel Duchamp met de eer ging strijken. Zij schiep, maar de vrouw werd genegeerd. Beerput Nog pijnlijker is, dat dit feit al decennialang bekend was maar ijzerenheinig ontkend werd door de vrijwel hele wereld van de kunst. Al zullen er heel wat vrouwen hier niet verbaasd over zijn: die […]

OMG, ze gaat het weer doen! Berthe Morisot

OMG, ze gaat het weer doen! Berthe Morisot

OMG, ze gaat het weer doen! Berthe Morisot Net thuis van een onderneming, laat in de nacht, loop ik diep mijn tuin in om de spontaan aangewaaide en woest geurende wilde roos te ruiken – om te ontdekken dat die in een maannacht geurkundig geen enkele krimp geeft. En dan zie ik hoe de jasmijn (zie link onder) op het punt staat een waar feest te bouwen. Geweldig. Ze gaat het weer doen! Straks ruikt mijn hele huis èn mijn slaapkamer naar al die schoonheid. ’s Nachts. Als ik ga slapen. Maar – daar ging het helemaal niet over. Ik […]

Genaaid en gebonden

Genaaid en gebonden

Genaaid en gebonden (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Genaaid en gebonden. Toen ik, in Amsterdam, geboren werd, was ook – eindelijk – de pil uitgevonden. Mijn leven viel samen met de tweede feministische golf. Waar ik de vruchten van plukte en het geworstel van meemaakte. Ik worstelde mee, vanzelfsprekend feminist, mede verontwaardigd over de ontwaardiging van vrouwen, grof en subtiel, al zoveel eeuwen lang. In 1975 werkte ik aan het project Wie mooi wil zijn. Waar je inderdaad het vervolg van het spreekwoord bij mag denken, want daar had ik de grote ‘Maar waarom dan?’- vraag bij. Vals Ik […]

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo'n slordige 52 miljoen - de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan. Ja, je zal het maar nodig hebben, hè, een Muze. Die van Brancusi werd enkele maanden geleden, in mei, door iemand gekocht voor dat recordbedrag. Wat is een muze? De gemiddelde meneren- kunstenaar heeft daar wel behoefte aan, een muze, die stille vrouwelijke kracht die toegang geeft tot creativiteit. Maar die gemiddelde kunstenaar kan dat niet betalen voor een muze, schat […]

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer  (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer. Onverbrekelijk verbonden met Heyboer en met zijn werk zijn ze – de vier vrouwen waar de huidige expositie in het Gemeentemuseum Den Haag iets teveel aan voorbij probeert te gaan. Ook al is menig werkstuk er totaal van doordrongen – het is de grondslag van zijn hele systeem. Hoe kwamen al die vrouwen ooit bij Heyboer terecht? Weet je, er is iets dat vrouwen beter aanvoelen dan wie dan ook. Over het leven. Dat lijkt heel geheimzinnig, […]

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet - Een ets van Anton Heyboer: 'Vrouw als vrouw'

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’ (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’. Vanwege de expositie in het Gemeentemuseum Den Haag. Zomaar een van de etsen, het is willekeurig, er valt niet te kiezen uit de overweldigende hoeveelheid. Door onbehouwen – onbe-schaafde – kracht volstrekt spontaan in de etsplaat gekrast. Ongepolijst, want met nadenken en versieren gaat de puurheid er meteen vanaf. Aan-donderen is goed, als je maar raak aan-dondert. Dit […]

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (4)

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen - Piet Mondriaan en Anton Heyboer (4)

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (deel 4)  (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer. Het was geen saaie man, hoor, die Piet Mondriaan, want wat je in het Gemeentemuseum Den Haag niet meteen ziet: je danst je het het hart uit je lijf met de Boogiewoogie, knallende actie – en dat deed hij zo graag. (Zie link hieronder) Je ziet die sprankeling terug in zijn werk, stap voor stap, vlakje voor vlakje. Net zo min was Anton Heyboer zo’n sufferd, met […]

error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.