full screen background image

Blog

Denk-meppers, het wapen tegen veel te veel gedachtenspinsels – The Hitchhikers Guide

januari 19, 2018
  • Denk-meppers, het wapen tegen veel te veel gedachtenspinsels – The Hitchhikers Guide

Denk-meppers, het wapen tegen veel te veel gedachtenspinsels – The Hitchhikers Guide

 

Denk-meppers, het wapen tegen veel te veel gedachtenspinsels – The Hitchhikers Guide. To the Galaxy. Ach, het is een geintje. Maar nu sinds oktober 2017 ook het Babelvisje uit The Hitchhikers Guide to the Galaxy, de absurde hoorspelserie op de BBC (en later de vijf in ‘toenemende mate onjuist trilogie’ genoemde boeken) van Douglas Adams uit 1978 werkelijkheid is geworden – heb ik hoop. De Google Pixel Buds, de oordopjes, die net als het wonderlijke visje uit het boek, dat je via je gehoorgang je brein in moest ploppen (zie link onderaan) functioneren precies hetzelfde: ze vertalen iedere taal die ze te horen krijgen in die van jou.… Lees meer

Share

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment

januari 13, 2018
  • De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment

 

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment – wat blijft er van je over als je niet denkt? Van een zin als dit wordt je kregel en stopt met lezen, of je neemt een moment en probeert het even uit. Wat dat op kan leveren? De verrassing van de vrijheid. Je weet niet half hoe groot de vrijheid is waarin je leven kunt, tot zo’n enkel moment waarop je eventjes ‘gewoon niet denkt’. Want waar ben je dan? Hoe voelt dat eigenlijk?

De bedenker

Wie heeft dat denken eigenlijk bedacht? Het stuurt mijn handelen, het dwingt me tot drama en gepieker, en het zit vooral mijn creativiteit danig in de weg. Het heeft een air van objectiviteit, maar weigert te vaak het ‘weten’ van onze gevoelens te erkennen.… Lees meer

Share

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken

december 15, 2017
  • Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken

 

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken, da’s beter voor de creativiteit. Onlangs weer eens lekker met een paar lui uitgeprobeerd: modelgetekend en geschilderd, zonder eisen te stellen, zonder kritiek te leveren, en eigenlijk – zelfs zonder te kijken. Gewoon maar laten gebeuren, een paar gezellige modellen erbij die ook niet stil zaten, en een dik pak papier, dat helemaal op mocht. En bovenal: nergens aan denken.

Kunst

Om een beetje van dat lekkere gevoel van vrijheid te proeven is het nodig al dat beoordelen en bedenken uit te schakelen. Weg met alle verwachtingen. Niks willen. De pot op met alle hoop en vrees.… Lees meer

Share

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

september 29, 2017
  • Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

 

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis. Eenmaal aan het schilderen geslagen kom je er geleidelijk aan achter dat je niet alleen maar werkt met rood, groen en geel, hemel nee:

Olifanten, vergif en koeienpis

Het gaat ineens om Loodwit, Chroomgeel, Cadmiumrood, Doodekop (Caput Mortuum), Drakenbloed. En het geeft te denken, zulke namen. (Hoe wilt u dood?) Er was weinig gezonds aan de pigmenten, je praat vaak over puur vergif. Menig kunstschilder was dan ook letterlijk aangedaan door haar/zijn schilderijen.

Ik gebruik zelfs Ivoorzwart, but don’t blame me, het komt niet door mij dat de olifanten bedreigd worden: al mijn tubetjes komen uit de fabriek. Indisch geel, dat werd nog een broodje aap verhaal: dat zou gewonnen worden uit de urine van Indiase koeien die het blad van de mangoboom te eten kregen, maar eigenlijk weet niemand dat zeker.… Lees meer

Share

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

augustus 2, 2017
  • Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop - To stay alive - a method.Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

 

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method. A feelgoodmovie about suffering.

En daarmee weet je voldoende. Of ook weer niet, want deze film draait om gekte, om kunst maken, en om dat je het niet op moet geven. En hoe je dat doet dan, met een methode! Nogal niet niks. ‘All suffering is good’, want: daar ligt de bron, hoor je Iggy Pop zeggen. Houellebecq schreef het essay waaruit Iggy voorleest, twee mannen die elkaar bewonderen en vrienden zijn geworden, maar beiden goed weten dat het allemaal zo simpel niet is.… Lees meer

Share

Meer beroepsgeheimen. En over hoe Napoleon het loodje legde

juni 3, 2017
  • Meer beroepsgeheimen. En over hoe Napoleon het loodje legde

Meer beroepsgeheimen. En over hoe Napoleon het loodje legde

 

Meer beroepsgeheimen: hoe kom je als schilder toch aan je kleurpigmenten?

Giftig groen

In de Victoriaanse tijd werd eindelijk een prachtig groen met veel mogelijkheden ontdekt. Smaragdgroen (Emeraldgreen). Dat was nou eens een handel die heel goed liep: spotgoedkoop om te maken, en een wereldhit. Iedereen wilde zijn jurk, zijn kasten, haar jurken, het behang op de muren in die kleur, in alle tinten. Het verdiende lekker dus. Ook Van Gogh schilderde ermee, en Cézanne. Ze gebruikten wel meer kleuren die bepaald niet gezond voor je waren. Arme zielen, want:

het was wel jammer, dat Smaragdgroen zoveel met arsenicum te maken had – dat zo vrolijk in je huis verdampte bij een beetje vochtigheid.… Lees meer

Share

Mijn beroepsgeheimen

april 29, 2017
  • Mijn beroepsgeheimen

Mijn beroepsgeheimen 

 

Mijn beroepsgeheimen… En dan heb je inspiratie gekregen van deze site. Je wilt gaan schilderen en je hebt verf nodig. Kleur, pigmenten. In de oertijd waren dat gemalen stukken rots, of een beetje houtskool. Geen rood (bloed hield het natuurlijk niet), bijna geen groen, want vlekken van gras blijven alleen maar in je witte broek zitten. Bruintintjes, zwart en wit, van kalk. Boring. Alle “oude” kunst is een beetje bruinderig. Aardekleuren. Moet je mee aan komen in onze tijd: een wervelstorm van felle kleuren. 

Blauw uit heel verre landen

Blauw, en dan ben je al verder opgeschoven in de geschiedenis de dertiende eeuw in, moest van heel erg ver komen, Afghanistan, de naam Ultramarijn betekent tenminste ‘over de zee’.… Lees meer

Share

De knop omzetten

april 21, 2017
  • De knop omzetten

De knop omzetten

 

De knop omzetten. Creatief zijn, hoe doe je dat? Weet je wat het is, je hoeft ‘alleen maar’ van je Bèta- naar je Alfastaat zien te raken: je ‘hersengolfactiviteit’ verlagen. Tussen de 8 en 14 hertz krijgen, bedoelen ze dan. En ploep… je zalig diep ontspannen voelen. Vrijheid en ruimte. Of het niks is. Dat is het lekkere dat schilderen mij gebracht heeft, althans de manier waarop ik het zelf doe: momenten van totale vrijheid. Dat, en het sterke vermoeden dat daar nog veel meer van te vinden is.

Gewoon doen

Dus gewoon doen dan maar? De knop omzetten? Want dat is het grote geheim: pas dan ziet je creativiteit haar kans schoon. (Als ze al wakker is, hoor, op dat moment.… Lees meer

Share

Hoe maakt u het? Armando

april 7, 2017
  • Hoe maakt u het? Armando

Hoe maakt u het? ArmandoHoe maakt u het? Armando

 

Hoe maakt u het? Armando, kunstenaar. Armando (1929) publiceerde op 2 april zijn nieuwe dichtbundel Liever niet. Dat was een karwei waar hij met gezonde tegenzin aan begon, maar hij had kennelijk geen keuze. Lees het gedicht waarin hij met dubbele gevoelens de lente ziet komen en weer gaan. De lente ja – maar dan rauw. Ook hier proeft hij slachtofferschap: de natuur wordt met geweld genomen. 

Lente

’t Is bijna lente,

de knoppen zijn al weerloos,

de takken steken hun armen uit

en de groei heeft de bloei ontdekt.

_

Het blijft voorlopig lente,

omdat het gretig groen is.

_

Het was de luidruchtige lente,

die even heeft geglimlacht.

Kunstenaar

Als kind moest Armando toezien hoe het bos waarin hij eindeloos speelde veranderde in een plaats vol wreedheid en onmenselijkheid.… Lees meer

Share

Ach, de liefde… Peter Vos

maart 24, 2017
  • Ach, de liefde… Peter Vos

Ach, de liefde… Peter Vos

 

Ach, de liefde…  Tekenaar Peter Vos (1935) heeft het geweten. Z’n hele hart gegeven – en daar gaan mensen dan op staan. Per ongeluk, hoor, uit onbeholpenheid meestal, en onbegrip.

Och wat mooi, och wat mooi – zo heeft hij vast rondgekeken in zijn leven. En wie hij trof, dichters en kunstenaars, daarmee kon hij dat delen. Dat moet zijn hoop, zijn verlangen zijn geweest. Dode dichters, levende dichters – zoals mijn Fritzi Ten Harmsen van der Beek – daar kon je verliefd op worden. Maar Fritzi, die brak zijn hart.

De roes van de liefde

Vrienden, geliefden, dat was liefde delen. Romantisch als hij was, eenmaal verliefd, dan tekende hij op z’n best. En hij schreef – en tekende – brieven aan hen (er was een tijd waarin je dat nog deed: je pen neerzetten op wit papier, dat uitnodigde tot ontboezemingen en uitbarstingen van creativiteit.… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.