full screen background image

Blog

Het begon allemaal in 2008…

november 8, 2017
  • Het begon allemaal in 2008…

Het begon allemaal in 2008... Het begon allemaal in 2008… 

 

Het begon allemaal in 2008… Tegen die tijd had ik helemaal uitgedokterd waar de kracht van mijn manier van werken vandaan kwam, waar het ‘m nou allemaal in zat: in het toeval.

Dat dat bleek meteen verslavend, zodat ik besloot om met ogenblikkelijke ingang alle toeval in m’n werk toe te laten. Ik pakte m’n schilder-, en tekenspullen en stapte over de drempel van m’n atelier. Overal – dat werd mijn atelier. Naar buiten en maar kijken waar ik terechtkwam en wat er zou gebeuren. Zoals de draaimolen op de Parade. (Zie de afbeeldingen). En wie ik zou ontmoeten ook. Iedere ontmoeting werd een mix van twee mensen – en mijn verf. Iedere gebeurtenis bleek pure alchemie, met mijn verf als een van de ingrediënten.… Lees meer

Share

Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

november 5, 2017
  • Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

 

Je penseel als seismograaf op de golven van muziek, dat ken ik. Dineke Groenhof Blaauw, wiens werk momenteel te zien is in Grand Café Halewijn in Amersfoort, dompelt zich onder in muziek, de stemmen van zangers in haar atelier. Met een penseel vol inkt in de hand. Als ik zelf vergelijkbaar werk dan is er veel meer: muziek, de drukte van een feest, de dansers (bijvoorbeeld) die ik als onderwerp heb, de vele kleuren, en daar midden in zoek ik de stilte. Maar deze schilderes is alleen – met de muziek en met haar penseel. En wat voor ’n penseel! De Japanse penselen zijn aardig groot van formaat, en bezet met een dot van de fijnste en zachtste haren.… Lees meer

Share

Girl lost in her theatrical play – impressie

november 1, 2017
  • Girl lost in her theatrical play – impressie

Girl lost in her theatrical play- impressieGirl lost in her theatrical play – impressie

 

Girl lost in her theatrical play – impressie. Wat valt er te zeggen? Zij vond van alles in het atelier – aan spullen, de kleine meid. Lappen, versieringen. De muziek misschien. En zij had haar fantasie. Haar dans. Meer had zij niet nodig.

En ik schilderde wel. Stilletjes. Zodat zij in haar eigen wereld kon blijven.

Waar het over ging? Dat weet ik niet. En dat zal ik nooit weten.

Acryl en inkt op papier, ca 55 x 55 cm, ’09. Meer van dat soort spontaniteit zie je bij de galleries. Deze bijvoorbeeld.

Voor B. 

 

Share

Gipsy Road Show – Gus Schillemans

september 27, 2017
  • Gipsy Road Show – Gus Schillemans

Gipsy Road Show - Gus Schillemans 

Gipsy Road Show – Gus Schillemans 

Gipsy Road Show – Gus Schillemans. Wat erg, Gus is er niet meer. Wat heeft hij veel gedaan voor zoveel mensen die hem nodig hadden. Wat ben ik blij, dat ik hier en daar iets heb kunnen schilderen van waar zijn hart naar uit ging. De Gipsy Road Show, zijn orgeltje, zijn hond Dweil, de muziek. Ik maakte kennis met hem op de speciale Parade, die in 2009 terugkeerde naar haar geboorteplaats Amersfoort. Toen de stad Amersfoort 750 jaar bestond. 

Dweil in de wind

Het was er veel te druk om te werken eigenlijk, wat een boel volk, en windvlagen joegen mijn papier en alle potten verf alle kanten uit. Gipsy Road Show - Gus Schillemans Meer verf op m’n kleren dan op mijn papier.… Lees meer

Share

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

september 23, 2017
  • Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet - Een ets van Anton Heyboer: 'Vrouw als vrouw'Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

 

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’. Vanwege de expositie in het Gemeentemuseum Den Haag. Zomaar een van de etsen, het is willekeurig, er valt niet te kiezen uit de overweldigende hoeveelheid. Door onbehouwen – onbe-schaafde – kracht volstrekt spontaan in de etsplaat gekrast. Ongepolijst, want met nadenken en versieren gaat de puurheid er meteen vanaf. Aan-donderen is goed, als je maar raak aan-dondert. Dit hier, dit is vrouw. Barend, zorgend, wetend. (Klik hier om de ets in het groot te bekijken.)

Alles begint met kut

Er mag nog zoveel begin zijn als je wilt, zoveel zaad als er is, als er niet ontvangen wordt, en niet gebaard en verzorgd, dan is er niets.… Lees meer

Share

Uitgeslapen (met Jackson Pollock)

maart 14, 2017
  • Uitgeslapen (met Jackson Pollock)

Uitgeslapen (met Jackson Pollock) Uitgeslapen (met Jackson Pollock)

 

Uitgeslapen?

Op mijn meer uitgeslapen momenten besef ik soms, dat het schilderen voor mij vaak draait om de handeling zelf.

Het draait niet meer om wat ik wil uitbeelden of bereiken, maar om de manier waarop. Daar kun je een hoop aan beleven.

Natuurlijk geeft ieder beweging van een hand die een penseel vol verf op het doek zet een spoor. Dus er ontstaat toch iets.

Verf z’n eigen sporen laten trekken: schilder Jackson Pollock (1912) was daar een gigant in. Hij beschrijft het zelf zo. Het gaat om het uitdrukken van zijn gevoel. Niet om een illustratie daarvan. Geen afbeelding als aanleiding, alleen maar luisteren naar de ritmes en bewegingen van binnenuit, kijk maar.… Lees meer

Share

Huppelen

maart 10, 2017
  • Huppelen

Huppelen - Dias latinos- impressie van Marjan PenningsHuppelen

 

Huppelen, wanneer was de laatste keer dat jij dat deed? En dan niet vanwege het sporten, maar gewoon omdat je er zin in had?

Gewetensvraag, vrees ik. Welke volwassene huppelt er nog? En hoe zou dat voelen? (Gertjie, uit de video, moet ook even een minuutje op stoom komen.)

Ai! Er is misschien iets heel moois verloren gegaan. Huppelen, dat doe je als je je heel lekker voelt. Of je gaat je erg vrolijk voelen van huppelen, wat is de kip, wat is het ei?

De lol van zomaar lekker bezig zijn, of je nou kunst aan het maken bent of willekeurig wat: onbetaalbaar. Niet dat iedere kunstenaar zijn of haar werk op dezelfde manier ervaart, maar bij mij pakt het schilderen vaak zo uit.… Lees meer

Share

Portret. Bigger than life

januari 21, 2017
  • Portret. Bigger than life

 

Portret

Portret, ’78, olieverf op plaatmateriaal, 80 x 105 cm.

Portret. Bigger than life.

 

Portretschilderen is altijd iets wonderlijks. Bij mijn portretten tenminste wel. Aankijken. Verlegen soms. Altijd erg intiem. Gesprekken. Even een hevige betrokkenheid. Soort verliefdheid. Steeds moeten kiezen hoever je op de ander in wil-of moet gaan. Een zekere weerloosheid, doordat je je zo openstelt. Beiden misschien wel. Maar de kunstenaar zeker. Er speelt zich altijd iets heel bijzonders en bijna ongrijpbaars af in die Bermudadriehoek tussen model, kunstenaar en schilderij. Niet zo simpel.

En het werkstuk wordt bigger than life, omdat je zoveel verschillende aspecten oppikt. Dat zijn je eigen verschillende reacties op de persoon die je model is, maar ook van alles wat er zich bij het model zelf afspeelt.… Lees meer

Share

Doen – als kunst

november 1, 2016
  • Doen – als kunst

Doen als kunstDoen – als kunst

 

Doen – als kunst: Er zit gewoon niks anders op voor mij als schilderende kunstenaar:

ik kaats ogenblikkelijk de impuls die me triggert terug. Het idee dat ik krijg, het eerste dat ik “zie”. Als vanzelf.

Raak en effectief, zoals een goeie tennisspeler ogenblikkelijk de bal terugslaat. Razendsnel ontstaat er een werkstuk, waarin die allereerste impuls recht overeind blijkt te blijven: al is dat iets wat ik pas later vaststel. Want wat blijkt: die blijft leven in dat werkstuk. Helder en levendig.
Niks gepuzzel en gepeuter, want daardoor gaat de oorspronkelijke kracht verloren, althans voor mij. Ik kan het moment van handelen nog wel wat “oprekken”, als ik zo graag een met veel kleur gevuld schilderij tevoorschijn wil zien komen, maar niet eindeloos, want dan gaat de geest eruit. 

Een enkel moment

Ik moet juist niet lang doorwerken.… Lees meer

Share

Dias Latinos in Theater de Lieve Vrouw

augustus 22, 2016
  • Dias Latinos in Theater de Lieve Vrouw
Dias Latinos in Theater de Lieve Vrouw

Dias Latinos in Theater de Lieve Vrouw. live impressie, ’09

Dias Latinos in theater de Lieve Vrouw.

 

Jarenlang heb ik bij het midden-, en zuid Amerikaanse festival Dias Latinos getekend en geschilderd, waarbij ik ter plekke en razendsnel schilder wat ik zie. Het zomerse feest in het centraal gelegen Amersfoort, is dan een en al dans en muziek.

Precies de uitdaging die ik zoek om tot de essentie van schilderen te raken:  met een paar lijnen en kleuren spontaan de volle kracht van wat er in een enkel moment gebeurt uitdrukken. In de verfhalen zijn de verschillende types ritme en muziek nog terug te zien, doordat handen en penselen eigenlijk mee dansen en zo hun verfsporen achterlaten.

Grappig is, dat de details nooit ontbreken: kapsels, kleding, de juiste schoenen, alles is terug te vinden in het werk.… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.