full screen background image

Blog

David Hockney’s portretten

februari 24, 2017
  • David Hockney’s portretten

David Hockney’s portretten

Kijk hier even: de Engelse schilder David Hockney over zijn laatste portrettenserie. Op 1.57 minuut kun je helder zien hoe hij geprojecteerde foto’s gebruikt als basis van het schilderij, dat hij verder gewoon naar model schildert. Niet dat hij niet uitstekend in staat is om uit de losse hand een model na te tekenen, maar dit kwam hem goed uit, kennelijk. Daar zit hij ook helemaal niet mee, want hij is verduldemienekes niet de eerste kunstenaar die vormen van projectie gebruikt, lees strakjes maar eens over zijn eigen onderzoek naar de camera obscura. En het blijft nooit bij het ‘alleen maar overtrekken’ van zo’n projectie, er is nog wel wat meer voor nodig. In Hockney’s geval: een knetterend kleurgevoel, theater en oeverloze werkdrift.… Lees meer

Share

Lach! The Resting Bitch Face

februari 18, 2017
  • Lach! The Resting Bitch Face

Lach!

 

Lach! Of ik schiet, lijkt het wel soms. Likes en smiles zijn alomtegenwoordig. Kun je van alles aan ophangen aan commentaar, maar nu ben ik even de portrettist. Zelf vind ik het vooral ’n lekkere uitdaging, de sport: om al schilderend een model in de lach te laten schieten, en nou nèt dat ene moment, een flits van spontaniteit, te vangen in een werkstuk. Geen model dat dat lang kan volhouden, en met doen alsof vallen we meteen door de mand. Een nep-lach herkent iedereen. Als nep – inderdaad. En schilder er maar eens tanden in. Die vanzelfsprekend lijken. Of nog wat moeilijker: dat allemaal, maar dan in zoiets prils als een kindersnuit. Lukt me altijd wel, heb ik grote pret om. 

Nee, en denk dat maar niet

En denk maar niet dat het daarom oppervlakkigheid troef is.… Lees meer

Share

Portret. Bigger than life

januari 21, 2017
  • Portret. Bigger than life

 

Portret

Portret, ’78, olieverf op plaatmateriaal, 80 x 105 cm.

Portret. Bigger than life.

 

Portretschilderen is altijd iets wonderlijks. Bij mijn portretten tenminste wel. Aankijken. Verlegen soms. Altijd erg intiem. Gesprekken. Even een hevige betrokkenheid. Soort verliefdheid. Steeds moeten kiezen hoever je op de ander in wil-of moet gaan. Een zekere weerloosheid, doordat je je zo openstelt. Beiden misschien wel. Maar de kunstenaar zeker. Er speelt zich altijd iets heel bijzonders en bijna ongrijpbaars af in die Bermudadriehoek tussen model, kunstenaar en schilderij. Niet zo simpel.

En het werkstuk wordt bigger than life, omdat je zoveel verschillende aspecten oppikt. Dat zijn je eigen verschillende reacties op de persoon die je model is, maar ook van alles wat er zich bij het model zelf afspeelt.… Lees meer

Share

‘Art’ is the wrong word: Alice Neel

november 19, 2016
  • ‘Art’ is the wrong word: Alice Neel

‘Art’ is the wrong word: Alice Neel

 

“Art is the wrong word”, dat zegt Alice Neel, de schilderes die momenteel in het Gemeentemuseum Den Haag een overzichtstentoonstelling heeft. “Art could be called a ‘search’. The search for freedom. But ofcourse, freedom does not exist”, merkt zij op in de documentaire die haar kleinzoon over haar maakte. Als een open zenuw leefde zij, schilderde zij. De eeuw waarin zij leefde (1900 – 1984) vindt zijn weerslag in haar werk, en ook haar sociale visie, en haar leven als vrouw (in een overigens door mannen wel heel erg gedomineerde wereld).

Echt

Het werk knaagt aan je, dit is de rauwheid van het bestaan op aarde: het leven is niet leuk vindt zij.… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.