full screen background image

Blog

Be me – Anton Heyboer en Dr. John

januari 26, 2018

Be me - Anton Heyboer en Dr. JohnBe me – Anton Heyboer en Dr. John

 

Be me – Anton Heyboer en Dr. John  Het werk van Anton Heyboer is nog tot en met 4 februari te zien in het Gemeentemuseum Den Haag, in de zalen met de expositie Het juiste moment. Daar hangt ie, de 8-bladige ets die door de gelijkmatige horizontale vegen van de dotten sisal, waarmee de drukinkt gedeeltelijk is weggehaald, een grote ruimtelijkheid oproept. Kaal verder, en leeg, zoals meer werk in deze zaal.  Je hebt je gevoel nodig, je intuïtie, om dit te begrijpen. Maar vooruit, laten we de vertaalslag maken die er nodig is om Heyboer met je brein enigszins te vatten: me, dat betekent bij Heyboer nooit ‘mijzelf, als mens, de mens Anton Heyboer’.… Lees meer

Share

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment

januari 13, 2018
  • De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment

 

De ongedachte gedachte – een onbewaakt moment – wat blijft er van je over als je niet denkt? Van een zin als dit wordt je kregel en stopt met lezen, of je neemt een moment en probeert het even uit. Wat dat op kan leveren? De verrassing van de vrijheid. Je weet niet half hoe groot de vrijheid is waarin je leven kunt, tot zo’n enkel moment waarop je eventjes ‘gewoon niet denkt’. Want waar ben je dan? Hoe voelt dat eigenlijk?

De bedenker

Wie heeft dat denken eigenlijk bedacht? Het stuurt mijn handelen, het dwingt me tot drama en gepieker, en het zit vooral mijn creativiteit danig in de weg. Het heeft een air van objectiviteit, maar weigert te vaak het ‘weten’ van onze gevoelens te erkennen.… Lees meer

Share

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken

december 15, 2017
  • Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken

 

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken, da’s beter voor de creativiteit. Onlangs weer eens lekker met een paar lui uitgeprobeerd: modelgetekend en geschilderd, zonder eisen te stellen, zonder kritiek te leveren, en eigenlijk – zelfs zonder te kijken. Gewoon maar laten gebeuren, een paar gezellige modellen erbij die ook niet stil zaten, en een dik pak papier, dat helemaal op mocht. En bovenal: nergens aan denken.

Kunst

Om een beetje van dat lekkere gevoel van vrijheid te proeven is het nodig al dat beoordelen en bedenken uit te schakelen. Weg met alle verwachtingen. Niks willen. De pot op met alle hoop en vrees.… Lees meer

Share

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

december 1, 2017
  • Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

 

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest. Naar aanleiding van de huidige expositie in het Gemeente Museum Den Haag vertel ik bij Tsjimme de Haan in het radioprogramma Kunst Actueel over Anton Heyboer, zijn systeem en zijn vrouwen. Op de Golfbreker. Ongeveer een half uur lang, afgewisseld met wat muziek, gaat het over de excentriekeling met zijn vele vrouwen, die door menigeen wordt afgedaan als: ‘die spoort niet.’ En dat half uur was veel te kort. Luister hier zelf maar.

Een kleine ‘oeps!’

Maar – let op: ik zit er een keertje naast: Als ik vertel over Heyboers gevoel van een honderdvoudige verliefdheid, dan heeft hij het over wat hij in zijn krankzinnigheid (de Yin, de vrouw-kant van gekte: nummer 6) allemaal kon beleven.… Lees meer

Share

Weet waar je je aan vast moet houden – Maria Roosen in KAdE

november 12, 2017
  • Weet waar je je aan vast moet houden – Maria Roosen in KAdE

Weet waar je je aan vast moet houden – Maria Roosen in KAdE (deel 1)

 

Weet waar je je aan vast moet houden – net zoals dat kleine tentje van Maria Roosen dat momenteel bij haar solo-expositie in Kade te zien is – aan de grond, stevig met haringen aan alle kanten verankerd aan de basis, de aarde, de moeder kennelijk, als je al die rond-gebuikte glazen melkkannen ziet – veel en ontvankelijk en betrouwbaar tegelijkertijd. Kamperen is toch altijd al terug naar de natuur, en Maria Roosen heeft haar eigen geliefde tent ook nog laten verkleinen tot een kinderformaat. Veilig vastgehouden – aan wat er zo fragiel lijkt, maar zo voedend is – daar waar het hoort. Je moet dat vertrouwen maar hebben.… Lees meer

Share

Het begon allemaal in 2008…

november 8, 2017
  • Het begon allemaal in 2008…

Het begon allemaal in 2008... Het begon allemaal in 2008… 

 

Het begon allemaal in 2008… Tegen die tijd had ik helemaal uitgedokterd waar de kracht van mijn manier van werken vandaan kwam, waar het ‘m nou allemaal in zat: in het toeval.

Dat dat bleek meteen verslavend, zodat ik besloot om met ogenblikkelijke ingang alle toeval in m’n werk toe te laten. Ik pakte m’n schilder-, en tekenspullen en stapte over de drempel van m’n atelier. Overal – dat werd mijn atelier. Naar buiten en maar kijken waar ik terechtkwam en wat er zou gebeuren. Zoals de draaimolen op de Parade. (Zie de afbeeldingen). En wie ik zou ontmoeten ook. Iedere ontmoeting werd een mix van twee mensen – en mijn verf. Iedere gebeurtenis bleek pure alchemie, met mijn verf als een van de ingrediënten.… Lees meer

Share

Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

november 5, 2017
  • Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

 

Je penseel als seismograaf op de golven van muziek, dat ken ik. Dineke Groenhof Blaauw, wiens werk momenteel te zien is in Grand Café Halewijn in Amersfoort, dompelt zich onder in muziek, de stemmen van zangers in haar atelier. Met een penseel vol inkt in de hand. Als ik zelf vergelijkbaar werk dan is er veel meer: muziek, de drukte van een feest, de dansers (bijvoorbeeld) die ik als onderwerp heb, de vele kleuren, en daar midden in zoek ik de stilte. Maar deze schilderes is alleen – met de muziek en met haar penseel. En wat voor ’n penseel! De Japanse penselen zijn aardig groot van formaat, en bezet met een dot van de fijnste en zachtste haren.… Lees meer

Share

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (4)

september 17, 2017
  • Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (4)

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (deel 4) 

 

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer. Het was geen saaie man, hoor, die Piet Mondriaan, want wat je in het Gemeentemuseum Den Haag niet meteen ziet: je danst je het het hart uit je lijf met de Boogiewoogie, knallende actie – en dat deed hij zo graag. (Zie link hieronder) Je ziet die sprankeling terug in zijn werk, stap voor stap, vlakje voor vlakje. Net zo min was Anton Heyboer zo’n sufferd, met al die mooie meiden om zich heen. Al was er daar wat minder genieten bij, want Heyboer zocht problemen op – altijd om zichzelf scherp te houden. 

Aanvoelen en aanwijzen

Mondriaan schatte de ‘ware wereld’ van zijn – tot op de kern zuiver gemaakte vormen en kleuren – niet in als iets waar onze gewone wereld klaar voor was.… Lees meer

Share

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

augustus 17, 2017
  • Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzettenMijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

Waarnemen (eerder intuïtief dan met de ogen) van een karakter, de beweging van een arm, een moment, dat is wat ik doe. Waarnemen – en wat ik opmerk in de ziel treffen. Een soort aanraken, ontmoeten. Een mens, een dier, van alles dat leeft eigenlijk, het hele bestaan op deze aardkloot. Desnoods het leven in een tuin. Vrijwel los van het onderwerp drukt de dynamiek van het leven zelf zich uit. Iets dat we gek genoeg niet vaak opmerken.

Vuur

Spontaan, doordat ik het minimum aan tijd gebruik, en vaak werk onder bepaald onhandige omstandigheden, buiten, in volle actie, zoals te midden van feestgedruis bijvoorbeeld.… Lees meer

Share

En dan heb je een hit geschreven – Eat, Pray, Love

januari 14, 2017
  • En dan heb je een hit geschreven – Eat, Pray, Love

En dan heb je een hit geschreven – Eat, Pray, Love

 

En dan heb je een hit geschreven – Eat, Pray, Love, weet je het boek nog? Je hebt het voor elkaar als schrijfster. En nog na-sidderend van de schok ontdek je dat je plots voor een groot probleem bent komen te staan. Is het mogelijk om zulk succes te herhalen? En hoe dan?

Help!

Schrijfster Elizabeth Gilbert vertelt vrolijk en openhartig over de ellende die een hit voortbrengt. En over hoe creativiteit en inspiratie werken, en niet werken, met een enkele dichteres en en een songwriter als voorbeeld. Ruth Stone en Tom Waits

Als je het opbrengt om zo’n überpositieve TED- talk te bekijken, dan pik je in deze wel iets op over creativiteit.… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.