full screen background image

Blog

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

december 1, 2017
  • Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

 

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest. Naar aanleiding van de huidige expositie in het Gemeente Museum Den Haag vertel ik bij Tsjimme de Haan in het radioprogramma Kunst Actueel over Anton Heyboer, zijn systeem en zijn vrouwen. Op de Golfbreker. Ongeveer een half uur lang, afgewisseld met wat muziek, gaat het over de excentriekeling met zijn vele vrouwen, die door menigeen wordt afgedaan als: ‘die spoort niet.’ En dat half uur was veel te kort. Luister hier zelf maar.

Een kleine ‘oeps!’

Maar – let op: ik zit er een keertje naast: Als ik vertel over Heyboers gevoel van een honderdvoudige verliefdheid, dan heeft hij het over wat hij in zijn krankzinnigheid (de Yin, de vrouw-kant van gekte: nummer 6) allemaal kon beleven.… Lees meer

Share

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

november 21, 2017
  • Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

Over de tijd, die niet bestaat - Anton Heyboer en de FlamencoOver de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

 

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco. In het Gemeente Museum Den Haag is de expositie van Anton Heyboer te zien, en die is bar interessant. Helaas hangt deze ets er niet, maar hoewel er erg veel te zien is hangt er nog veel meer niet. De man heeft tot ver na 1975 nog zoveel bijzonders neergezet. Maar nu even 1964: Het enige gezonde, dat is het eeuwige voortbestaan, lees ik in een ets van Anton Heyboer uit dat jaar. Met zijn grote rode hanenpoten (rood als levenskracht, als bloed, als potentie) kalkt hij vervolgens neer dat dat ‘eeuwige’ door ziekte – door het ongezonde, ‘tijd’ wordt.… Lees meer

Share

Moet ik je alweer de kroeg in sturen – Calhoun Smith in de Observant

november 12, 2017
  • Moet ik je alweer de kroeg in sturen – Calhoun Smith in de Observant

Moet ik je alweer de kroeg in sturen – Calhoun Smith in de Observant

 

Nou moet ik je alweer de kroeg in sturen, en dat op de zondagochtend! Calhoun Smith, de door zijn lief naar Amersfoort ontvoerde Amerikaan, exposeert namelijk nog maar tot 1 december in de Observant, dus je moet in de benen. Zulk ragfijn werk vol ritmes en structuren verdient dat wel. Als je Halewijn (zie onder) al bezocht hebt, laat dan nu dit werk eens tot je doordringen. Het stelt niks voor denk je eerst, totdat je ziet dat het is samengesteld uit allemaal flarden van onze materiële werkelijkheid. Oude stenen, afgebladderd hout, scherven materie, die ineens haast ondragelijk licht blijken en dansend en eindeloos geschikt en weer gerangschikt plaats maken voor een weidsheid – binnen een onvermurwbare structuur, Screens – die de tijd (die je ogen nemen om goed te kijken) door elkaar rammelt, maar ruimte en rust schenkt.… Lees meer

Share

Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

november 5, 2017
  • Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

Je penseel als seismograaf – Dineke Groenhof Blaauw

 

Je penseel als seismograaf op de golven van muziek, dat ken ik. Dineke Groenhof Blaauw, wiens werk momenteel te zien is in Grand Café Halewijn in Amersfoort, dompelt zich onder in muziek, de stemmen van zangers in haar atelier. Met een penseel vol inkt in de hand. Als ik zelf vergelijkbaar werk dan is er veel meer: muziek, de drukte van een feest, de dansers (bijvoorbeeld) die ik als onderwerp heb, de vele kleuren, en daar midden in zoek ik de stilte. Maar deze schilderes is alleen – met de muziek en met haar penseel. En wat voor ’n penseel! De Japanse penselen zijn aardig groot van formaat, en bezet met een dot van de fijnste en zachtste haren.… Lees meer

Share

Jean Michel Basquiat en Andy Warhol – van de liefde en de dood. (Deel 2 en slot)

november 3, 2017
  • Jean Michel Basquiat en Andy Warhol – van de liefde en de dood. (Deel 2 en slot)

Jean Michel Basquiat en Andy Warhol - van de liefde en de doodJean Michel Basquiat en Andy Warhol – van de liefde en de dood

 

Jean Michel Basquiat en Andy Warhol – van de liefde en de dood. Meer dan dertig jaar scheelden ze. De jonge kunstenaar met zijn woeste ambitie en het gearriveerde organisatietalent en gangmaker. Jean Michel Basquiat, wiens werk momenteel in Londen bij de Barbican Art Gallery te zien is, en Andy Warhol. Maar het sloeg in als een bom. Hun connectie werd al snel zo sterk dat ze elkaar in elkaars werk lieten schilderen, echt samenwerkten, en dat doet een schilder niet zo gauw. Basquiats vriendin van destijds voelde zich het derde wiel aan de wagen, zo intens was het. Als dat geen liefde is. Of tenminste zoiets dan.… Lees meer

Share

Jean Michel Basquiat in Londen

oktober 31, 2017
  • Jean Michel Basquiat in Londen

Jean Michel Basquiat in LondenJean Michel Basquiat in Londen

 

Jean Michel Basquiat in Londen. Laat maar komen, laat maar gaan, heb ik de neiging te denken als het om kunst en scheppen gaat. Nou laat maar komen, laat maar gaan, dat is wat Jean-Marie Basquiat aan een stuk door deed. Moest doen, misschien kon hij niet eens anders functioneren, alles kwam binnen en stroomde door hem heen en manifesteerde zich via alle denkbare materialen op alle denkbare plaatsen. Of hij een kanaal was, een open zenuw. Een met grote kracht. Ga dat bekijken bij Barbican Art Gallery in Londen, waar de expositie Boom for real nu aan de gang is.

Klop 

En dan moet je een gekleurde man zijn in de VS van destijds, klop kon je krijgen en menige trap na.… Lees meer

Share

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

oktober 28, 2017
  • Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

 

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan. Ja, je zal het maar nodig hebben, hè, een Muze. Die van Brancusi werd enkele maanden geleden, in mei, door iemand gekocht voor dat recordbedrag. Wat is een muze? De gemiddelde meneren- kunstenaar heeft daar wel behoefte aan, een muze, die stille vrouwelijke kracht die toegang geeft tot creativiteit. Maar die gemiddelde kunstenaar kan dat niet betalen voor een muze, schat ik zo in. Mevrouwen-kunstenaars, die rooien het zelf wel, zeker nu het slagveld van de biologische functies wat begint te luwen. Zij hebben een ingebouwde muze, gratis, ze voelen van alles vanzelf al aan.… Lees meer

Share

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (4)

september 17, 2017
  • Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (4)

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (deel 4) 

 

Knetterende Boogiewoogie, of heel veel vrouwen – Piet Mondriaan en Anton Heyboer. Het was geen saaie man, hoor, die Piet Mondriaan, want wat je in het Gemeentemuseum Den Haag niet meteen ziet: je danst je het het hart uit je lijf met de Boogiewoogie, knallende actie – en dat deed hij zo graag. (Zie link hieronder) Je ziet die sprankeling terug in zijn werk, stap voor stap, vlakje voor vlakje. Net zo min was Anton Heyboer zo’n sufferd, met al die mooie meiden om zich heen. Al was er daar wat minder genieten bij, want Heyboer zocht problemen op – altijd om zichzelf scherp te houden. 

Aanvoelen en aanwijzen

Mondriaan schatte de ‘ware wereld’ van zijn – tot op de kern zuiver gemaakte vormen en kleuren – niet in als iets waar onze gewone wereld klaar voor was.… Lees meer

Share

Het rad van avontuur – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (3)

september 14, 2017
  • Het rad van avontuur – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (3)

Het rad van avontuur – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (deel 3)

 

Het rad van avontuur – Piet Mondriaan en Anton Heyboer. Ga even kijken in Gemeentemuseum Den Haag, ze hangen nog naast elkaar, t/m 24 september. De o zo simpele verticale en horizontale lijnen van die twee mannen, die vormen een kruis, een middelpunt. Lijnen, het lijkt allemaal niks bijzonders. Maar om een middelpunt heen kan van alles gebeuren…

Het rad van avontuur - Piet Mondriaan en Anton Heyboer (3)Draaien om je middelpunt – ongeveer zoals het leven is

Heyboer liet dat kruis zelf al kantelen in zijn systeem, in plaats van een rechtopstaand kruis werd het een Andreaskruis. (Hier in het midden van de plaat, links en rechts ervan zie je er ook twee.) Als je werkelijk wilt ‘leven’, dan is dat als dansen op een koord, dus hij had niets aan starre vastigheid.… Lees meer

Share

Het grootst mogelijke denkraam – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (2)

september 13, 2017
  • Het grootst mogelijke denkraam – Piet Mondriaan en Anton Heyboer (2)

Het grootst mogelijke denkraam – Piet Mondriaan en Anton Heyboer  (deel 2)

 

Het grootst mogelijke denkraam – Piet Mondriaan en Anton Heyboer. Ze zijn nu nog naast elkaar te zien in het Gemeentemuseum Den Haag, ga kijken! Dat denkraam, zo groot dat je het amper kunt zien, dat is waar het werk van beide kunstenaars over gaat. Orde in de chaos. Patronen en systemen onderscheiden, we doen niet anders. Stappenplannen maken en breipatronen gebruiken. Van de kleinste schema’s tot de grootste filosofieën. Overzichtelijkheid graag. En Mondriaan en Heyboer ontdekten een patroon zo grenzeloos groot, dat het zich zelfs ver buiten de grenzen van hun werkstukken uitstrekt. Ga maar kijken.

Structuur natuurlijk

Beiden zien de structuur die onder alles ligt. Mondriaan zag het ineens in de structuur van een bloem.… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.