full screen background image

Blog

Moet ik je alweer de kroeg in sturen – Calhoun Smith in de Observant

november 12, 2017
  • Moet ik je alweer de kroeg in sturen – Calhoun Smith in de Observant

Moet ik je alweer de kroeg in sturen – Calhoun Smith in de Observant

 

Nou moet ik je alweer de kroeg in sturen, en dat op de zondagochtend! Calhoun Smith, de door zijn lief naar Amersfoort ontvoerde Amerikaan, exposeert namelijk nog maar tot 1 december in de Observant, dus je moet in de benen. Zulk ragfijn werk vol ritmes en structuren verdient dat wel. Als je Halewijn (zie onder) al bezocht hebt, laat dan nu dit werk eens tot je doordringen. Het stelt niks voor denk je eerst, totdat je ziet dat het is samengesteld uit allemaal flarden van onze materiële werkelijkheid. Oude stenen, afgebladderd hout, scherven materie, die ineens haast ondragelijk licht blijken en dansend en eindeloos geschikt en weer gerangschikt plaats maken voor een weidsheid – binnen een onvermurwbare structuur, Screens – die de tijd (die je ogen nemen om goed te kijken) door elkaar rammelt, maar ruimte en rust schenkt.… Lees meer

Share

Jean Michel Basquiat in Londen

oktober 31, 2017
  • Jean Michel Basquiat in Londen

Jean Michel Basquiat in LondenJean Michel Basquiat in Londen

 

Jean Michel Basquiat in Londen. Laat maar komen, laat maar gaan, heb ik de neiging te denken als het om kunst en scheppen gaat. Nou laat maar komen, laat maar gaan, dat is wat Jean-Marie Basquiat aan een stuk door deed. Moest doen, misschien kon hij niet eens anders functioneren, alles kwam binnen en stroomde door hem heen en manifesteerde zich via alle denkbare materialen op alle denkbare plaatsen. Of hij een kanaal was, een open zenuw. Een met grote kracht. Ga dat bekijken bij Barbican Art Gallery in Londen, waar de expositie Boom for real nu aan de gang is.

Klop 

En dan moet je een gekleurde man zijn in de VS van destijds, klop kon je krijgen en menige trap na.… Lees meer

Share

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

oktober 28, 2017
  • Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

 

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan. Ja, je zal het maar nodig hebben, hè, een Muze. Die van Brancusi werd enkele maanden geleden, in mei, door iemand gekocht voor dat recordbedrag. Wat is een muze? De gemiddelde meneren- kunstenaar heeft daar wel behoefte aan, een muze, die stille vrouwelijke kracht die toegang geeft tot creativiteit. Maar die gemiddelde kunstenaar kan dat niet betalen voor een muze, schat ik zo in. Mevrouwen-kunstenaars, die rooien het zelf wel, zeker nu het slagveld van de biologische functies wat begint te luwen. Zij hebben een ingebouwde muze, gratis, ze voelen van alles vanzelf al aan.… Lees meer

Share

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer

september 25, 2017
  • Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer 

 

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer. Onverbrekelijk verbonden met Heyboer en met zijn werk zijn ze – de vier vrouwen waar de huidige expositie in het Gemeentemuseum Den Haag iets teveel aan voorbij probeert te gaan. Ook al is menig werkstuk er totaal van doordrongen – het is de grondslag van zijn hele systeem. Hoe kwamen al die vrouwen ooit bij Heyboer terecht? Weet je, er is iets dat vrouwen beter aanvoelen dan wie dan ook. Over het leven. Dat lijkt heel geheimzinnig, want  het wordt zelden benoemd. Het heeft amper naam, je leert het niet op school. Maar net zoals de natuur zichzelf leeft vanuit een onmiskenbare grondslag, zo kent een vrouw, misschien onbewust, haar eigen grondslag beter dan wie dan ook.… Lees meer

Share

Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer (5 en slot)

september 20, 2017
  • Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer (5 en slot)

Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer (5)Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer (deel 5, slot)

 

Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer. Te zien in het Gemeentemuseum Den Haag: hoe de gekte zijn tanden in Anton Heyboer had gezet en bezig was hem te verslinden, en hoe hij zich daar uit alle macht tegen verzette. Dat maakt zijn werk zo dramatisch, en echt niet alleen maar tot 1975. Het maakte hem ook tot de ‘technisch tekenaar’ van de menselijke ziel, die hij begreep als een begenadigd psycholoog.  Het systeem dat hij tekende was zijn houvast. Dat, en zijn onophoudelijke werken. Daarvoor moet je ontvankelijk zijn, en gevoelig tot in al je vezels. En in dat systeem zie je het spel van twee heel verschillende krachten: man en vrouw… (Misschien moet je wat meer gelezen hebben van de vorige blogs over dit onderwerp voordat je verder leest?… Lees meer

Share

De knop omzetten

april 21, 2017
  • De knop omzetten

De knop omzetten

 

De knop omzetten. Creatief zijn, hoe doe je dat? Weet je wat het is, je hoeft ‘alleen maar’ van je Bèta- naar je Alfastaat zien te raken: je ‘hersengolfactiviteit’ verlagen. Tussen de 8 en 14 hertz krijgen, bedoelen ze dan. En ploep… je zalig diep ontspannen voelen. Vrijheid en ruimte. Of het niks is. Dat is het lekkere dat schilderen mij gebracht heeft, althans de manier waarop ik het zelf doe: momenten van totale vrijheid. Dat, en het sterke vermoeden dat daar nog veel meer van te vinden is.

Gewoon doen

Dus gewoon doen dan maar? De knop omzetten? Want dat is het grote geheim: pas dan ziet je creativiteit haar kans schoon. (Als ze al wakker is, hoor, op dat moment.… Lees meer

Share

Hoe maakt u het? Armando

april 7, 2017
  • Hoe maakt u het? Armando

Hoe maakt u het? ArmandoHoe maakt u het? Armando

 

Hoe maakt u het? Armando, kunstenaar. Armando (1929) publiceerde op 2 april zijn nieuwe dichtbundel Liever niet. Dat was een karwei waar hij met gezonde tegenzin aan begon, maar hij had kennelijk geen keuze. Lees het gedicht waarin hij met dubbele gevoelens de lente ziet komen en weer gaan. De lente ja – maar dan rauw. Ook hier proeft hij slachtofferschap: de natuur wordt met geweld genomen. 

Lente

’t Is bijna lente,

de knoppen zijn al weerloos,

de takken steken hun armen uit

en de groei heeft de bloei ontdekt.

_

Het blijft voorlopig lente,

omdat het gretig groen is.

_

Het was de luidruchtige lente,

die even heeft geglimlacht.

Kunstenaar

Als kind moest Armando toezien hoe het bos waarin hij eindeloos speelde veranderde in een plaats vol wreedheid en onmenselijkheid.… Lees meer

Share

Uitgeslapen (met Jackson Pollock)

maart 14, 2017
  • Uitgeslapen (met Jackson Pollock)

Uitgeslapen (met Jackson Pollock) Uitgeslapen (met Jackson Pollock)

 

Uitgeslapen?

Op mijn meer uitgeslapen momenten besef ik soms, dat het schilderen voor mij vaak draait om de handeling zelf.

Het draait niet meer om wat ik wil uitbeelden of bereiken, maar om de manier waarop. Daar kun je een hoop aan beleven.

Natuurlijk geeft ieder beweging van een hand die een penseel vol verf op het doek zet een spoor. Dus er ontstaat toch iets.

Verf z’n eigen sporen laten trekken: schilder Jackson Pollock (1912) was daar een gigant in. Hij beschrijft het zelf zo. Het gaat om het uitdrukken van zijn gevoel. Niet om een illustratie daarvan. Geen afbeelding als aanleiding, alleen maar luisteren naar de ritmes en bewegingen van binnenuit, kijk maar.… Lees meer

Share

En dan heb je een hit geschreven – Eat, Pray, Love

januari 14, 2017
  • En dan heb je een hit geschreven – Eat, Pray, Love

En dan heb je een hit geschreven – Eat, Pray, Love

 

En dan heb je een hit geschreven – Eat, Pray, Love, weet je het boek nog? Je hebt het voor elkaar als schrijfster. En nog na-sidderend van de schok ontdek je dat je plots voor een groot probleem bent komen te staan. Is het mogelijk om zulk succes te herhalen? En hoe dan?

Help!

Schrijfster Elizabeth Gilbert vertelt vrolijk en openhartig over de ellende die een hit voortbrengt. En over hoe creativiteit en inspiratie werken, en niet werken, met een enkele dichteres en en een songwriter als voorbeeld. Ruth Stone en Tom Waits

Als je het opbrengt om zo’n überpositieve TED- talk te bekijken, dan pik je in deze wel iets op over creativiteit.… Lees meer

Share

Jimi Hendrix, Eric Clapton en Herman Brood. En kunst

december 9, 2016
  • Jimi Hendrix, Eric Clapton en Herman Brood. En kunst

Jimi Hendrix, Eric Clapton en Herman Brood. En kunst

 

Jimi Hendrix, Eric Clapton en Herman Brood. En kunst. Hendrix ontmoette Clapton in 1966. Of was het andersom? Want Hendrix kwam, zag en overwon. Ook al bedoelde hij dat niet zo: lekker gitaarspelen wilde hij, en jammen. Maar wat maakt grootheid nou tot grootheid? It’s a mystery. Er wordt wat afgepuzzeld over het hoe en het waarom.

Geef je over

Misschien is het een gave. Misschien een overgave: het opgeven – van angstvallig proberen de regie te behouden. Van stoppen met het enkel en alleen maar toepassen van de trucjes die je al kent. Een grote sprong wagen. In het vertrouwen (terecht kennelijk) ‘dat het goed komt’. Tijn Touber schreef er helder over in het artikel Ware kunst komt voort uit een ander bewustzijn (zie onder). 

Uiteindelijk komt het er op neer, dat je uit je jas geblazen wordt als je tegen grote kunst aanloopt, van welke soort ook: je bakens worden verzet, je krijgt de ruimte.… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.