full screen background image

Blog

Zo autonoom als een boom – over de zin van kunst

februari 9, 2018
  • Zo autonoom als een boom – over de zin van kunst

Zo autonoom als een boom – over de zin van kunst

 

Zo autonoom als een boom – over de zin van kunst. Die boom, die staat daar maar, de mossen glinsterend in de zon. Of ligt daar, omgezaagd en in stukken na de storm, de zaagvlakken als rode zonnen in het late licht. Het maakt ‘m niet uit. Of haar. Ze is. Ze is boom, voor zolang het duurt. En dan nog.

Daar is geen wachten

Geen wachten op hulp, of op publiek. Bewondering speelt geen rol. Er is geen puzzel, geen weemoed, geen eenzaamheid.

Er is groei. Of niet. Nog lang nadien ligt een stam stam te wezen, grauw op de bosgrond, wanneer houdt boom op boom te zijn?… Lees meer

Share

Jouw koud is mijn warm – de troefkaart van Anton Heyboer

januari 31, 2018
  • Jouw koud is mijn warm – de troefkaart van Anton Heyboer

Jouw koud is mijn warm - de troef van Anton HeyboerJouw koud is mijn warm – de troefkaart van Anton Heyboer

 

Jouw koud is mijn warm – de troefkaart van Anton Heyboer Dit is het laatste weekend dat de expositie met het werk van Anton Heyboer bezocht kan worden in het Gemeentemuseum Den Haag. Je kunt nog vlug. Wat maakt zijn werk, en zijn teksten, zo intrigerend? De oplossing zit ‘m in een pakje kaarten. Leg voor je op tafel eens enkele van de kaarten met de afbeeldingen. Vier vrouwen en een heer bijvoorbeeld. Als je net zulke kaarten hebt als hier tenminste, waarbij de ene helft van de figuur je bijna aankijkt en de andere helft op z’n kop staat. Daar zit ‘m nou net de clou.

Of je nou aan het klaverjassen bent of patience speelt

Wij leven ons leven gewoonlijk reagerend op de anderen om ons heen, we leven met wat we helder (menen te) onderscheiden.… Lees meer

Share

Be me – Anton Heyboer en Dr. John

januari 26, 2018

Be me - Anton Heyboer en Dr. JohnBe me – Anton Heyboer en Dr. John

 

Be me – Anton Heyboer en Dr. John  Het werk van Anton Heyboer is nog tot en met 4 februari te zien in het Gemeentemuseum Den Haag, in de zalen met de expositie Het juiste moment. Daar hangt ie, de 8-bladige ets die door de gelijkmatige horizontale vegen van de dotten sisal, waarmee de drukinkt gedeeltelijk is weggehaald, een grote ruimtelijkheid oproept. Kaal verder, en leeg, zoals meer werk in deze zaal.  Je hebt je gevoel nodig, je intuïtie, om dit te begrijpen. Maar vooruit, laten we de vertaalslag maken die er nodig is om Heyboer met je brein enigszins te vatten: me, dat betekent bij Heyboer nooit ‘mijzelf, als mens, de mens Anton Heyboer’.… Lees meer

Share

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

december 1, 2017
  • Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

 

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest. Naar aanleiding van de huidige expositie in het Gemeente Museum Den Haag vertel ik bij Tsjimme de Haan in het radioprogramma Kunst Actueel over Anton Heyboer, zijn systeem en zijn vrouwen. Op de Golfbreker. Ongeveer een half uur lang, afgewisseld met wat muziek, gaat het over de excentriekeling met zijn vele vrouwen, die door menigeen wordt afgedaan als: ‘die spoort niet.’ En dat half uur was veel te kort. Luister hier zelf maar.

Een kleine ‘oeps!’

Maar – let op: ik zit er een keertje naast: Als ik vertel over Heyboers gevoel van een honderdvoudige verliefdheid, dan heeft hij het over wat hij in zijn krankzinnigheid (de Yin, de vrouw-kant van gekte: nummer 6) allemaal kon beleven.… Lees meer

Share

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

november 21, 2017
  • Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

Over de tijd, die niet bestaat - Anton Heyboer en de FlamencoOver de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

 

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco. In het Gemeente Museum Den Haag is de expositie van Anton Heyboer te zien, en die is bar interessant. Helaas hangt deze ets er niet, maar hoewel er erg veel te zien is hangt er nog veel meer niet. De man heeft tot ver na 1975 nog zoveel bijzonders neergezet. Maar nu even 1964: Het enige gezonde, dat is het eeuwige voortbestaan, lees ik in een ets van Anton Heyboer uit dat jaar. Met zijn grote rode hanenpoten (rood als levenskracht, als bloed, als potentie) kalkt hij vervolgens neer dat dat ‘eeuwige’ door ziekte – door het ongezonde, ‘tijd’ wordt.… Lees meer

Share

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

oktober 28, 2017
  • Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

 

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan. Ja, je zal het maar nodig hebben, hè, een Muze. Die van Brancusi werd enkele maanden geleden, in mei, door iemand gekocht voor dat recordbedrag. Wat is een muze? De gemiddelde meneren- kunstenaar heeft daar wel behoefte aan, een muze, die stille vrouwelijke kracht die toegang geeft tot creativiteit. Maar die gemiddelde kunstenaar kan dat niet betalen voor een muze, schat ik zo in. Mevrouwen-kunstenaars, die rooien het zelf wel, zeker nu het slagveld van de biologische functies wat begint te luwen. Zij hebben een ingebouwde muze, gratis, ze voelen van alles vanzelf al aan.… Lees meer

Share

Moet je een kunstenaar begrijpen – om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton Heyboer

oktober 6, 2017
  • Moet je een kunstenaar begrijpen – om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton Heyboer

Moet je een kunstenaar begrijpen - om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton HeyboerMoet je een kunstenaar begrijpen – om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton Heyboer

 

Moet je een kunstenaar begrijpen – om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton Heyboer

Anselm Kiefer, de reus van een kunstenaar die ons meestal trakteert op een stevige pot zelfreflectie met de gigantische beelden van oorlog en vernietiging, komt ineens te voorschijn met pure verleiding. Geen loden gewicht van de geschiedenis, maar landschappen en bloemen in prachtige kleuren, pure wellust en vrouwen in extase. (Zie link hieronder) Moet ik dat eerst helemaal doorgronden? Nou nee, je zou verwachten van niet. Maar waarom raak je wel geïntrigeerd door deze plotselinge kleuren? Of wel door een stapel ijzer, of loodplaten die door Anselm Kiefer zijn gerangschikt en niet door de schroothoop bij de handelaar in oude metalen?… Lees meer

Share

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer

september 25, 2017
  • Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer 

 

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer. Onverbrekelijk verbonden met Heyboer en met zijn werk zijn ze – de vier vrouwen waar de huidige expositie in het Gemeentemuseum Den Haag iets teveel aan voorbij probeert te gaan. Ook al is menig werkstuk er totaal van doordrongen – het is de grondslag van zijn hele systeem. Hoe kwamen al die vrouwen ooit bij Heyboer terecht? Weet je, er is iets dat vrouwen beter aanvoelen dan wie dan ook. Over het leven. Dat lijkt heel geheimzinnig, want  het wordt zelden benoemd. Het heeft amper naam, je leert het niet op school. Maar net zoals de natuur zichzelf leeft vanuit een onmiskenbare grondslag, zo kent een vrouw, misschien onbewust, haar eigen grondslag beter dan wie dan ook.… Lees meer

Share

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

september 23, 2017
  • Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet - Een ets van Anton Heyboer: 'Vrouw als vrouw'Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

 

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’. Vanwege de expositie in het Gemeentemuseum Den Haag. Zomaar een van de etsen, het is willekeurig, er valt niet te kiezen uit de overweldigende hoeveelheid. Door onbehouwen – onbe-schaafde – kracht volstrekt spontaan in de etsplaat gekrast. Ongepolijst, want met nadenken en versieren gaat de puurheid er meteen vanaf. Aan-donderen is goed, als je maar raak aan-dondert. Dit hier, dit is vrouw. Barend, zorgend, wetend. (Klik hier om de ets in het groot te bekijken.)

Alles begint met kut

Er mag nog zoveel begin zijn als je wilt, zoveel zaad als er is, als er niet ontvangen wordt, en niet gebaard en verzorgd, dan is er niets.… Lees meer

Share

Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer (5 en slot)

september 20, 2017
  • Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer (5 en slot)

Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer (5)Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer (deel 5, slot)

 

Piet Mondriaan en het ei van Anton Heyboer. Te zien in het Gemeentemuseum Den Haag: hoe de gekte zijn tanden in Anton Heyboer had gezet en bezig was hem te verslinden, en hoe hij zich daar uit alle macht tegen verzette. Dat maakt zijn werk zo dramatisch, en echt niet alleen maar tot 1975. Het maakte hem ook tot de ‘technisch tekenaar’ van de menselijke ziel, die hij begreep als een begenadigd psycholoog.  Het systeem dat hij tekende was zijn houvast. Dat, en zijn onophoudelijke werken. Daarvoor moet je ontvankelijk zijn, en gevoelig tot in al je vezels. En in dat systeem zie je het spel van twee heel verschillende krachten: man en vrouw… (Misschien moet je wat meer gelezen hebben van de vorige blogs over dit onderwerp voordat je verder leest?… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.