full screen background image

Blog

Verstand van kunst

december 31, 2016
  • Verstand van kunst

Verstand van kunst

 

Verstand van kunst, dat heb ik niet

en dat wil ik ook niet hebben.

Ik kijk, ik beleef, of doe het zelf. Samen, of alleen.

Pas dan is er, soms, iets te zeggen.

Maar er op studeren, er veel over denken –

van alles moeten en van alles willen

da’s niks, dan raak ik gestrand.

Een vis op het droge.

 

Hoe dom is verstand!

 

“We think too much and feel too little”,

dat zei Charley Chaplin eens.

En zo is het ook natuurlijk.

Hij was dan ook artiest.

 

Hierbij: detail van een grote pastel  uit 2014:  “De zwarte Tulp”. Uit het Tuinatelier project.

Share

Het gat in de werkelijkheid

december 24, 2016
  • Het gat in de werkelijkheid

Het gat in de werkelijkheid, iets van kunstenaars?

 

Kunstenaars, dat is het soort volk dat graag de regels op z’n kop zet. Echt wel. Ze zouden ze het liefst slopen. Een bestaande visie, dat is iets om te onderzoeken. Tegenaan te schoppen. Zij zijn bereid het hele stelsels van opvattingen, die in wezen onze realiteit uitmaken, op losse schroeven te zetten, altijd op zoek naar nieuwe mogelijkheden, naar groei. Ze schoppen een ‘gat in de werkelijkheid’. (Of ze vinden dat gat, zomaar ineens, op een verdwaalde achterafmiddag.) Waarom doen ze dat? Misschien vermoeden ze een opening naar een onverwacht perspectief. Ze willen ‘om het hoekje kijken’, om het hoekje van de realiteit. De realiteit, zoals wij die met z’n allen als echt en tastbaar denken te ervaren. Ze stellen die ‘waarheid’ die, we altijd maar aannemen, op de proef, het is een speurtocht, naar meer kwaliteit van leven.… Lees meer

Share

Jean Tinguely: op leven en dood

december 17, 2016
  • Jean Tinguely: op leven en dood

Jean Tinguely: op leven en dood

 

Jean Tinguely: op leven en dood. Nu in het Stedelijk. Tinguely: de man met de tomeloze energie, voor wie schilderijen veel te statisch waren: natuurlijk moest hij bewegende schilderijen bedenken. Waar, als een balletchoreografie, vormen steeds nieuwe vormen maken, of lijnen hun spel spelen. En natuurlijk vond hij de lichaamsbewegingen van een schilder het belangrijkst en maakte hij tekenmachines, die dat zelf konden doen. Nu was ik al verkocht bij de tekenmachientje dat mijn neefje ooit van Meccano knutselde, met een stompje potlood en echte papiertjes, maar toen ik jaren later de tekenmachines van Jean Tinguely zag was het hek helemaal van de dam natuurlijk.

Spelen

En alle machines die daar verder uit voortkwamen, met telkens nieuwe invalshoeken en samenwerkingsverbanden met andere kunstenaars en met het publiek: theatraal, humoristisch, vrolijk en kritisch: altijd weer feest.… Lees meer

Share

Jimi Hendrix, Eric Clapton en Herman Brood. En kunst

december 9, 2016
  • Jimi Hendrix, Eric Clapton en Herman Brood. En kunst

Jimi Hendrix, Eric Clapton en Herman Brood. En kunst

 

Jimi Hendrix, Eric Clapton en Herman Brood. En kunst. Hendrix ontmoette Clapton in 1966. Of was het andersom? Want Hendrix kwam, zag en overwon. Ook al bedoelde hij dat niet zo: lekker gitaarspelen wilde hij, en jammen. Maar wat maakt grootheid nou tot grootheid? It’s a mystery. Er wordt wat afgepuzzeld over het hoe en het waarom.

Geef je over

Misschien is het een gave. Misschien een overgave: het opgeven – van angstvallig proberen de regie te behouden. Van stoppen met het enkel en alleen maar toepassen van de trucjes die je al kent. Een grote sprong wagen. In het vertrouwen (terecht kennelijk) ‘dat het goed komt’. Tijn Touber schreef er helder over in het artikel Ware kunst komt voort uit een ander bewustzijn (zie onder). 

Uiteindelijk komt het er op neer, dat je uit je jas geblazen wordt als je tegen grote kunst aanloopt, van welke soort ook: je bakens worden verzet, je krijgt de ruimte.… Lees meer

Share

Het geheim van Jan Jansen, schoenontwerper

december 3, 2016
  • Het geheim van Jan Jansen, schoenontwerper

Het geheim van Jan Jansen, schoenontwerper

 

Het geheim van Jan Jansen, schoenontwerper. De bekendste schoenontwerper van Nederland, met schoenen die in museumcollecties te vinden zijn, internationaal. Fantasie, dat heeft hij in ruime mate, deze inmiddels 75-jarige ontwerper. Maar nog meer dan dat kun je aan zijn schoenen zien, dat hij ingaat op de fantasieën, die er bij anderen leven – misschien volkomen onbewust. Hij merkt dat kennelijk op, aanvoelen noemt hij dat zelf, en weet daar vorm aan te geven. Hij kent zijn materiaal en heeft alle vakmanschap ook in huis.

Hoe

Maar vooral dat aanvoelen: ‘Hoe werkt dat?’ vraagt Sacha Bronwasser in de Volkskrant van oktober: ‘Tja, het is iets wat in de lucht zit, en het is de taak van de ontwerper om daar op tijd – niet te laat, zeker niet te vroeg – vorm aan te geven.… Lees meer

Share

Dunschillertje

december 1, 2016
  • Dunschillertje

Je zieltje bloot.

 

Misschien is het waar, dat kunstenaars vaak intenser dan gemiddeld leven.

Maar dat komt dan wel omdat ze ooit met een dunschiller bewerkt zijn, waardoor het leven als een rasp langs hun ziel gaat.

Gevoelig genoeg om alternatieven te zien.

Maar dan wordt het extra de kunst om – rakelings langs alle klippen en ravijnen – het spoor van je eigen visie te blijven volgen:

heel goed opletten dat je nergens de diepte in valt;

en heel eigen oplossingen vinden voor wat er allemaal opdoemt.

Terwijl je weet, dat het ideaal dat je nastreeft altijd net buiten bereik zal blijven.

Maar je moet wel, want anders doet het zo zeer.

 

Hierbij: detail uit Het Stille Boek, pen en inkt op papier, ’83.… Lees meer

Share

Het belang van Bizar: Niels Huizer

november 26, 2016
  • Het belang van Bizar: Niels Huizer

Het belang van Bizar: Niels Huizer

 

Het belang van Bizar: Niels Huizer. Niets is wat het lijkt. Niets blijft zoals het is. That’s life. Deal er maar mee. Hoe dan? Als je kunstenaar bent begin je dat eerst eens te tekenen. En te schilderen. Net als Niels Huizer. Verraderlijk fris en onschuldig ogen zijn tekeningen en schilderijen, maar het zijn beslist bizarre observaties of observaties van een bizarre wereld. Het ziet er zo luchthartig uit: humor en kleur. Misschien kijk je er even naar en denkt nog: hier kan ik uit komen, het is een puzzel, maar straks begrijp ik het. Nou nee, dus. Niet echt. Het is allemaal te bizar. En – als niemand dat ooit zou tekenen, dan ga je er nooit over peinzen – dan kom je er helemaal niet meer uit…

Dat is nou het nut van de kunstenaar.… Lees meer

Share

Le Nozze di Figaro

november 26, 2016
  • Le Nozze di Figaro

Le Nozze di FigaroLe Nozze di Figaro

 

Le Nozze di Figaro, daar vertelt Ben Wandelen over. En ik maakte The singer.

‘Heb mijn hart weleens vastgehouden bij de Opera-Zuid-ontwikkelingen… de Rigoletto van vorig seizoen raakte naar mijn idee nog nét niet de bodem… het mocht dan ook nooit wat kosten; intendant Miranda van Kralingen moest echt toveren én toveren kan ze… alleen houdt ze er wel mee op én dat is jammer. Vanavond stond ze in Le Nozze di Figaro als Marcellina zelf weer op het toneel en was ze – hoewel bedeeld met een bijrol – voor mij dé magneet op de bühne.

Verrukkelluk

Een fraai groots afscheid: prachtig rijke kleding, attractief decor, veel prima stemmen… sommige zelfs verrukkelluk! Intelligent geestige regie; precies hoe ik het liefst Mozart-snoepgoed uitgepakt zie worden.Lees meer

Share

Alma-Tadema, klassieke verleiding

november 24, 2016
  • Alma-Tadema, klassieke verleiding

Alma-Tadema, klassieke verleiding

 

Alma-Tadema, klassieke verleiding.

Trump versus Clinton: de Amerikaanse verkiezingen waren hevig bezig, maar Ben Wandelen vond:

‘Vandaag is het toch slechte smaak troef; konden wij mooi ongegeneerd naar Alma-Tadema… de grootmeester van… ja, van wat eigenlijk? Van het marmeren witte bankje natuurlijk! Trouwens… hoe hij iedere keer met licht, lapjes stof en rekwisieten schuift is zeker amusant; Photoshop avant la lettre… én als hij na jaren schuiven opeens het mediterrane licht helemaal toelaat, gebeurt er ook echt wel wat… zijn Biezenmandje is Hollywood op z’n best en bij De rozen van Heliogabalus raakten ook wij bedwelmd door zijn zoete-zotheid…’

 

 

Hierbij: detail, boeket rozen I, i. t. t. het werk van Alma-Tadema ‘aus einem Guss’ geschilderd, uit een serie van vier (van bloeiend tot stervend), acryl, 55 x 75 cm.… Lees meer

Share

De man die op avontuur wilde gaan. Hercules Segers

november 23, 2016
  • De man die op avontuur wilde gaan. Hercules Segers

De man die op avontuur wilde gaan. Hercules Segers

 

De man die op avontuur wilde gaan. Hercules Segers. Dat was ook de man die nooit veel verder kwam dan uit het raam te kijken van zijn eigen huis in oud Amsterdam. Daar maakte hij zijn etsen en schilderijen, ergens in de 17e eeuw (en momenteel te zien in het Rijksmuseum).

Maar toch beleefde hij eindeloze avonturen, door volstrekt nieuwe etstechnieken uit te proberen, en met razendfijne lijntjes hele rotslandschappen te ontdekken in de wonderlijke vlekken en structuren die daardoor toevalligerwijze op zijn plaat waren ontstaan. En steeds verder dwaalde hij dan – al tekenend – zijn eigen landschappen in, steeds kleiner wordend, op zoek naar eindeloze horizonnen.

Verlangen

Hoe moet dat gevoeld hebben, drie hoog achter in Amsterdam, uitkijkend over de stad?… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.