full screen background image

Blog

Ik had een Amsterdammer mee…

augustus 21, 2017
  • Ik had een Amsterdammer mee…

Ik had een Amsterdammer mee...Ik had een Amsterdammer mee… 

 

Ik had een Amsterdammer mee… naar de rust, langs de IJssel. Eerst werden avondenlang geplaagd door de boer, ocherme, die zich tot (veel te) laat in de avond met z’n kostbare oogst aan het bemoeien was. Met veel te veel motorgeronk voor de getergde Amsterdamse zenuwtjes.

Oef

Maar toen we voor onze rust dan maar op een krib in de IJssel gingen zitten, ging het geboefte helemaal los… Met gruwelijk geplons opspringende en weer terugstortende vissen, blatende schapen, motorvliegtuigjes, die ons uitkozen als episch centrum van hun cirkelvormige bewegingen, en toen ik net zat te werken kwam de mededeling: ‘Er komt een cruiseschip aan.’ Niet dat ik dat geloofde, Amsterdammers overdrijven nogal eens. Vaak. En trouwens, cruiseschepen verwacht ik daar.… Lees meer

Share

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

augustus 17, 2017
  • Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzettenMijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

Waarnemen (eerder intuïtief dan met de ogen) van een karakter, de beweging van een arm, een moment, dat is wat ik doe. Waarnemen – en wat ik opmerk in de ziel treffen. Een soort aanraken, ontmoeten. Een mens, een dier, van alles dat leeft eigenlijk, het hele bestaan op deze aardkloot. Desnoods het leven in een tuin. Vrijwel los van het onderwerp drukt de dynamiek van het leven zelf zich uit. Iets dat we gek genoeg niet vaak opmerken.

Vuur

Spontaan, doordat ik het minimum aan tijd gebruik, en vaak werk onder bepaald onhandige omstandigheden, buiten, in volle actie, zoals te midden van feestgedruis bijvoorbeeld.… Lees meer

Share

Vallende sterren kijken, met een goeie fik erbij

augustus 15, 2017
  • Vallende sterren kijken, met een goeie fik erbij

Vallende sterren kijken, met een goeie fik erbijVallende sterren kijken, met een goeie fik erbij 

 

Vallende sterren kijken, met een goeie fik erbij. Luie stoelen, een glaasje wijn en goed gezelschap. Deze tekening heet Vuilboom en vuurvliegjes. Klopt allemaal niks van, de bladeren die zachtjes opdoemden in het licht van de vuur was van een heel ander soort boom, en de vuurvliegjes bleven weg, al deden de vonken van het vuur erg hun best om op ze te lijken.

Maar het is weer voorbij. De herinnering staat in z’n geheel in de gallery Tuinatelier.

 

 

Hierbij: details uit de impressie. Pixels, print, ’17.

Share

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem

augustus 11, 2017
  • De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem 

 

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem. Op 26 augustus opent Gemeente Museum Den Haag de expositie Anton Heyboer, de kleurrijke kunstenaar over wie iedereen wel een of andere mening heeft. Er is werk te zien uit de periode 1956 – 1977, de grote etsen o. a. Heyboer was een man, wie de trauma’s  (door de oorlog onder andere) en de gekte zo verstikkend op de huid zaten, dat hij wel een oplossing moest vinden. Net niet volstrekt de weg kwijtraken, en zichzelf een plek in het leven veroveren als kunstenaar. De enige manier waarop je, buiten een instituut, afwijkend gedrag in een soort van maatschappelijk geaccepteerde vorm kon gieten – die ergens op sloeg.… Lees meer

Share

Ze is ziek. Afscheid van een rode beuk

augustus 5, 2017
  • Ze is ziek. Afscheid van een rode beuk

Ze is ziek. Afscheid van een rode beukZe is ziek. Afscheid van een rode beuk 

 

Ze is ziek. Afscheid van een rode beuk. Ze wordt omgezaagd. Enorme grote rode beuken heb ik hier in de omgeving zien staan, en zien gaan. Gek dat je ze niet vergeet. Nog weet ik de rode koepel van bladeren, die bij de bioscoop aan de Snouckaertlaan boven alles uitstak. En de Madame bij huis Randenbroek dan. Maar nu deze. Ook aan deze beuk bij het Gemeentehuis bewaar ik een herinnering: zoals ze groot en rustig haar rode bladerdak uitspreidde over de houten wagens van The Gipsy Road Show, de lichtjes, het kampvuur, de muziek van het Rosenberg Trio en al het feestelijke, en soms verdrietige, tumult.

Party over

Wekenlang had de stad, en ik daarbij, op z’n kop gestaan.… Lees meer

Share

Ach jasses, alweer volle maan

augustus 4, 2017
  • Ach jasses, alweer volle maan

Ach jasses, alweer volle maanAch jasses, alweer volle maan

 

Ach jasses, alweer volle maan, moet ik weer naar buiten om dat te tekenen… En jullie liggen dan lekker in je warme bedjes.

Gelukkig is het zomer, in de winter kunnen jullie het wel schudden, vrees ik.

En toch – als ik dan aan het tekenen ben – dan is dat toch weer een feestje. Helemaal in m’n eentje. Zalig.

En ze gaan weer vallen! Pak je potlood

Dinsdag. Dan is het zover met die maan. En – de sterren, die donderen ook weer naar beneden tegenwoordig. Dus begin je verlanglijstje maar alvast te schrijven. Dan kun je diep in de nacht, gestrekt in je tuin, in je bootje of op je balkonnetje, warm ingepakt en met een glaasje Glühwein bij de hand al je wensen afstrepen.… Lees meer

Share

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

augustus 2, 2017
  • Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop - To stay alive - a method.Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

 

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method. A feelgoodmovie about suffering.

En daarmee weet je voldoende. Of ook weer niet, want deze film draait om gekte, om kunst maken, en om dat je het niet op moet geven. En hoe je dat doet dan, met een methode! Nogal niet niks. ‘All suffering is good’, want: daar ligt de bron, hoor je Iggy Pop zeggen. Houellebecq schreef het essay waaruit Iggy voorleest, twee mannen die elkaar bewonderen en vrienden zijn geworden, maar beiden goed weten dat het allemaal zo simpel niet is.… Lees meer

Share

De schemering van Mark Rothko, de stilte

juli 29, 2017
  • De schemering van Mark Rothko, de stilte

De schemering van Mark Rothko, de stilte (4)

De schemering van Mark Rothko, de stilte

‘When I was a younger man, art was a lonely thing. No galleries, no collectors, no critics, no money. Yet, it was a golden age, for we all had nothing to lose and a vision to gain. Today it is not quite the same. It is a time of tons of verbiage, activity, consumption. Which condition is better for the world at large I shall not venture to discuss. But I do know, that many of those who are driven to this life are desperately searching for those pockets of silence where we can root and grow. We must all hope we find them.’

― Mark Rothko c.1968

Het was in een kloostercel van het San Marco klooster in Florence, met speciaal voor de monniken op de ruimte afgestemde schilderingen uit de Renaissance, dat Mark Rothko begreep wat hij wilde bereiken met zijn schilderijen.

Lees meer
Share

Ik wil niet naar Bali

juli 20, 2017
  • Ik wil niet naar Bali

Ik wil niet naar Bali

 

Ik wil niet naar Bali, de tuin is te mooi. Zo veel werk, zoveel bloemen, in een eindeloze afwisseling, alle seizoenen door. Altijd weer schilderen, tekenen, genieten. Lente, zomer, herfst, zelfs in de winter, wat zeg ik midden in de nacht zelfs, daar heb ik u allen al mee verveeld… Gaan jullie maar lekker met vakantie, en geniet. Denk er maar aan dat ik straks het gras weer moet maaien.

 

 

Hierbij: een detail van een print, Birdsong ’15, zomer in de tuin. Achterin de kruiden/ moestuin, met het zonnetje dat schijnt op het gaas. Heel goed kijken bij Tuinatelier. Paar foto’s van de tuin.

Share

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet

juli 20, 2017
  • Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet

 

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet. Wat heb ik als kind daar toch een hekel aan gehad, tekenen met Wasco. Volgens mij zijn waskrijtjes ooit speciaal uitgevonden om getergde huisvrouwen, wiens grootste geluk bestond uit een schoon huis, gerust te stellen. Want zo kon je de kinderen toch nog creatief laten zijn. Heus wel. En helemaal zonder vlekken. Veilig creatief (kan dat?), want zo weinig kleur gaf het wel af. Vond ik. Oh frustratie. Straf had hij verdiend, de uitvinder van de Wasco, een speciale eenpersoons hel. Ik wist het zeker.

Uit de box

Je moet dan ook een kunstenaar van enig formaat zijn om out of the box te gaan met waskrijt (paintstick).… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.