full screen background image

Blog

Jean Michel Basquiat in Londen

oktober 31, 2017
  • Jean Michel Basquiat in Londen

Jean Michel Basquiat in LondenJean Michel Basquiat in Londen

 

Jean Michel Basquiat in Londen. Laat maar komen, laat maar gaan, heb ik de neiging te denken als het om kunst en scheppen gaat. Nou laat maar komen, laat maar gaan, dat is wat Jean-Marie Basquiat aan een stuk door deed. Moest doen, misschien kon hij niet eens anders functioneren, alles kwam binnen en stroomde door hem heen en manifesteerde zich via alle denkbare materialen op alle denkbare plaatsen. Of hij een kanaal was, een open zenuw. Een met grote kracht. Ga dat bekijken bij Barbican Art Gallery in Londen, waar de expositie Boom for real nu aan de gang is.

Klop 

En dan moet je een gekleurde man zijn in de VS van destijds, klop kon je krijgen en menige trap na.… Lees meer

Share

Gerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaan

oktober 29, 2017
  • Gerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaan

Gerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaanGerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaan

 

Gerben Hellinga in het MOA-café: over Madonna, de oeroude Chinese I Tjing (Yi Jing), en dat Ruigoord blijft bestaan. Van die dingen. Daar ging de lezing van de schrijver en acteur over in Museum Oud Amelisweerd afgelopen vrijdag. Want behalve het oude Chinese behang in het landhuis is daar nu ook een expositie met porselein en schilderingen uit het oude China.

Dat kabinet van ons

De I Tjing  van nu is het boek dat Gerben Hellinga schreef. Een oud Chinees wijsheidsboek – de Yins en Yangs vliegen je om de oren – maar dan in moderne taal (zie link onderaan).… Lees meer

Share

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

oktober 28, 2017
  • Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

 

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan. Ja, je zal het maar nodig hebben, hè, een Muze. Die van Brancusi werd enkele maanden geleden, in mei, door iemand gekocht voor dat recordbedrag. Wat is een muze? De gemiddelde meneren- kunstenaar heeft daar wel behoefte aan, een muze, die stille vrouwelijke kracht die toegang geeft tot creativiteit. Maar die gemiddelde kunstenaar kan dat niet betalen voor een muze, schat ik zo in. Mevrouwen-kunstenaars, die rooien het zelf wel, zeker nu het slagveld van de biologische functies wat begint te luwen. Zij hebben een ingebouwde muze, gratis, ze voelen van alles vanzelf al aan.… Lees meer

Share

Moet je een kunstenaar begrijpen – om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton Heyboer

oktober 6, 2017
  • Moet je een kunstenaar begrijpen – om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton Heyboer

Moet je een kunstenaar begrijpen - om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton HeyboerMoet je een kunstenaar begrijpen – om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton Heyboer

 

Moet je een kunstenaar begrijpen – om diens kunst te kunnen waarderen? Anselm Kiefer en Anton Heyboer

Anselm Kiefer, de reus van een kunstenaar die ons meestal trakteert op een stevige pot zelfreflectie met de gigantische beelden van oorlog en vernietiging, komt ineens te voorschijn met pure verleiding. Geen loden gewicht van de geschiedenis, maar landschappen en bloemen in prachtige kleuren, pure wellust en vrouwen in extase. (Zie link hieronder) Moet ik dat eerst helemaal doorgronden? Nou nee, je zou verwachten van niet. Maar waarom raak je wel geïntrigeerd door deze plotselinge kleuren? Of wel door een stapel ijzer, of loodplaten die door Anselm Kiefer zijn gerangschikt en niet door de schroothoop bij de handelaar in oude metalen?… Lees meer

Share

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

september 29, 2017
  • Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

 

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis. Eenmaal aan het schilderen geslagen kom je er geleidelijk aan achter dat je niet alleen maar werkt met rood, groen en geel, hemel nee:

Olifanten, vergif en koeienpis

Het gaat ineens om Loodwit, Chroomgeel, Cadmiumrood, Doodekop (Caput Mortuum), Drakenbloed. En het geeft te denken, zulke namen. (Hoe wilt u dood?) Er was weinig gezonds aan de pigmenten, je praat vaak over puur vergif. Menig kunstschilder was dan ook letterlijk aangedaan door haar/zijn schilderijen.

Ik gebruik zelfs Ivoorzwart, but don’t blame me, het komt niet door mij dat de olifanten bedreigd worden: al mijn tubetjes komen uit de fabriek. Indisch geel, dat werd nog een broodje aap verhaal: dat zou gewonnen worden uit de urine van Indiase koeien die het blad van de mangoboom te eten kregen, maar eigenlijk weet niemand dat zeker.… Lees meer

Share

Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi – maar ze vertelde bij het jarige Ezelsoor – Rosita Steenbeek

september 28, 2017
  • Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi – maar ze vertelde bij het jarige Ezelsoor – Rosita Steenbeek

Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi - maar vertelde bij het jarige Ezelsoor - Rosita SteenbeekZe woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi – maar ze vertelde bij het jarige Ezelsoor – Rosita Steenbeek 

 

Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi – maar vertelde bij het jarige Ezelsoor – Rosita Steenbeek. Gisteravond. In Amersfoort. Waar ze opgroeide. Het is best logisch: als je antiquariaat zijn 35-jarige jubileum viert, zoals ’t Ezelsoor – mijn buurmannen van voorheen, toen ik nog ik in het atelier naast hun pand werkte – dan vier je dat met een schrijver (m/v). Rosita had zoveel te vertellen, via het Oldenbarnevelt Gymnasium in Amersfoort, Rome en Griekenland tot en met Lampedusa.

Ze woont in Rome en in Amsterdam, ze fietste naar het orakel in Delphi - maar vertelde bij het jarige Ezelsoor - Rosita SteenbeekCompassie

Waar zij terechtkwam middenin de zware vluchtelingenproblematiek door haar onderzoek naar compassie.… Lees meer

Share

Gipsy Road Show – Gus Schillemans

september 27, 2017
  • Gipsy Road Show – Gus Schillemans

Gipsy Road Show - Gus Schillemans 

Gipsy Road Show – Gus Schillemans 

Gipsy Road Show – Gus Schillemans. Wat erg, Gus is er niet meer. Wat heeft hij veel gedaan voor zoveel mensen die hem nodig hadden. Wat ben ik blij, dat ik hier en daar iets heb kunnen schilderen van waar zijn hart naar uit ging. De Gipsy Road Show, zijn orgeltje, zijn hond Dweil, de muziek. Ik maakte kennis met hem op de speciale Parade, die in 2009 terugkeerde naar haar geboorteplaats Amersfoort. Toen de stad Amersfoort 750 jaar bestond. 

Dweil in de wind

Het was er veel te druk om te werken eigenlijk, wat een boel volk, en windvlagen joegen mijn papier en alle potten verf alle kanten uit. Gipsy Road Show - Gus Schillemans Meer verf op m’n kleren dan op mijn papier.… Lees meer

Share

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer

september 25, 2017
  • Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer 

 

Maar waarom dan? De vrouwen van Anton Heyboer. Onverbrekelijk verbonden met Heyboer en met zijn werk zijn ze – de vier vrouwen waar de huidige expositie in het Gemeentemuseum Den Haag iets teveel aan voorbij probeert te gaan. Ook al is menig werkstuk er totaal van doordrongen – het is de grondslag van zijn hele systeem. Hoe kwamen al die vrouwen ooit bij Heyboer terecht? Weet je, er is iets dat vrouwen beter aanvoelen dan wie dan ook. Over het leven. Dat lijkt heel geheimzinnig, want  het wordt zelden benoemd. Het heeft amper naam, je leert het niet op school. Maar net zoals de natuur zichzelf leeft vanuit een onmiskenbare grondslag, zo kent een vrouw, misschien onbewust, haar eigen grondslag beter dan wie dan ook.… Lees meer

Share

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

september 23, 2017
  • Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet - Een ets van Anton Heyboer: 'Vrouw als vrouw'Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’

 

Mijn lichaam baart, mijn boezem zorgt, mijn wezen weet – Een ets van Anton Heyboer: ‘Vrouw als vrouw’. Vanwege de expositie in het Gemeentemuseum Den Haag. Zomaar een van de etsen, het is willekeurig, er valt niet te kiezen uit de overweldigende hoeveelheid. Door onbehouwen – onbe-schaafde – kracht volstrekt spontaan in de etsplaat gekrast. Ongepolijst, want met nadenken en versieren gaat de puurheid er meteen vanaf. Aan-donderen is goed, als je maar raak aan-dondert. Dit hier, dit is vrouw. Barend, zorgend, wetend. (Klik hier om de ets in het groot te bekijken.)

Alles begint met kut

Er mag nog zoveel begin zijn als je wilt, zoveel zaad als er is, als er niet ontvangen wordt, en niet gebaard en verzorgd, dan is er niets.… Lees meer

Share

Tekening van vandaag

september 22, 2017
  • Tekening van vandaag

Tekening van vandaagTekening van vandaag 

 

Tekening van vandaag – moest even:

 

*R*A*A*R*

Beste Klade en Bot Sabsorber,

die gingen samen wand’len

Gewoon een ommetje

Om en om, – en om, – en om

Kwamen terecht bij Gelap Teramen

Wat een geluk

Want wie had dat verwacht?

 

 

Hierbij: details Moest even, tekst en tekening, gemengde techniek op moerbeipapier. Voor F. Met dank aan A. G.

 

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.