Ik wil niet naar Bali

Ik wil niet naar Bali

Ik wil niet naar Bali   Ik wil niet naar Bali, de tuin is te mooi. Zo veel werk, zoveel bloemen, in een eindeloze afwisseling, alle seizoenen door. Altijd weer schilderen, tekenen, genieten. Lente, zomer, herfst, zelfs in de winter, wat zeg ik midden in de nacht zelfs, daar heb ik u allen al mee verveeld… Gaan jullie maar lekker met vakantie, en geniet. Denk er maar aan dat ik straks het gras weer moet maaien.     Hierbij: een detail van een print, Birdsong ’15, zomer in de tuin. Achterin de kruiden/ moestuin, met het zonnetje dat schijnt op […]

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan - maar Richard Serra niet

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet   Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet. Wat heb ik als kind daar toch een hekel aan gehad, tekenen met Wasco. Volgens mij zijn waskrijtjes ooit speciaal uitgevonden om getergde huisvrouwen, wiens grootste geluk bestond uit een schoon huis, gerust te stellen. Want zo kon je de kinderen toch nog creatief laten zijn. Heus wel. En helemaal zonder vlekken. Veilig creatief (kan dat?), want zo weinig kleur gaf het wel af. Vond ik. Oh frustratie. Straf had hij verdiend, de uitvinder van […]

Avondwandeling in de zomer

Avondwandeling

Avondwandeling in de zomer   Een avondwandeling in de zomer, het is geen breaking news. En het verandert helemaal niets aan helemaal niets. Maar: ik ging even wandelen. Zag hoe de zon begon te dalen. Achter de bomen. En een glinstering – verderop – in het water van de beek. Stil. Ik heb er zitten werken. Verder niets. Je redt er de wereld niet mee.     Hierbij: Detail uit The X-factor, ‘17, print. Kijk hier: Tuinatelier voor het gehele werkstuk.  (Voor X.)

I dance because I do not trust words – Juli Dans

I dance because I do not trust words - Juli Dans

I dance because I do not trust words – Juli Dans   I dance because I do not trust words – Juli Dans. Natuurlijk kun je niet tekenen bij zo’n intieme dansvoorstelling – van vader en dochter – als die van afgelopen zaterdag in de Melkweg. Dansen om contact te zoeken. De rits van de tekenetui opendoen, dat geluid alleen al zou alles kapot kunnen maken. Plus, het is stikkedonker. Maar het was tantelizing. In de woorden van Ben Wandelen: Samurai Dochter Kaori voelt zich door haar westerse dansopleiding en -carrière soms een vreemde in haar Japanse lichaam én komt […]

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag – volle maan

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag - Volle maan

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag – het is ook nog volle maan   Van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Er zijn een paar jarigen in mijn omgeving vandaag, dus bij deze. En er zijn er vast wel meer, dus ook bij deze. Maar de kamer hoeven we niet te versieren, als jullie even naar buiten hebben gekeken vannacht: het is volle maan en de hele lucht was al versierd. Slingers van wolken, plus enkele subtiele kleurtjes. Het was mooi. Pitten Dankzij de tablet is het schilderen in het holst van de nacht iets beter te doen dan wanneer je […]

A Walk on the wild side – Grace Jones at North Sea Jazz

A Walk on the wild side - Grace Jones at North Sea Jazz

A Walk on the wild side – Grace Jones at North Sea Jazz   A Walk on the wild side – Grace Jones at North Sea Jazz. Haar spetterende optreden op het festival deed me weer denken aan de mensen die we zouden moeten waarderen – omdat ze volstrekt hun eigen pad gaan. Zoals deze dame op leeftijd, een keurig opgevoede domineesdochter uit Jamaica. Maar kijk, dit is ze. Plomp En is dat zo belangrijk, dat schoppen tegen alle heilige huisjes die er maar te vinden zijn? Ja, dat is belangrijk. Dat gebeurt echt niet alleen maar voor het entertainment. […]

Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – Belcampo

Ik dacht werkelijk, dat ik... buiten mijn oevers getreden was - Belcampo

Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – Belcampo   Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – toen ik ’s nachts in de tuin zat te werken in het overdonderende licht van de volle maan. Zo’n waterval van helder licht, en toch niet genoeg zien om me ergens op te kunnen focussen. Alles in flux. Kwijt Dat doet duisternis: de dingen weigeren in hun bekende vorm te verschijnen. Ze zijn nieuw, bezig geboren te worden. Het zijn vreemden. Ook jezelf kun je niet afbakenen. Overgeleverd aan van alles waar je geen grip meer […]

De schemering van Mark Rothko, dageraad

De schemering van Mark Rothko (3). Duisternis. Of toch een rozevingerige dageraad?   Mark Rothko beschouwde de kleurvlakken in zijn schilderijen als toneelspelers. Op hun podium een rol spelend. Echte karakters, met een een echt plot. Over de grootste menselijke emoties. Uiteindelijk gebruikte hij zo weinig mogelijk vormen. Er bleven vaak alleen maar bijna horizontale kleurvlakken over. Daarmee kon hij in ieder geval kleuren goed tot hun recht laten komen. Zo was er weinig afleiding door allerlei vormen, en hun mogelijke betekenissen. Een groter rood vlak tegenover een veel kleiner geel, bijvoorbeeld, heeft een ander effect dan andersom. Dus daar werd zorgvuldig […]

Grappig. Het is net zo simpel als voetballen, maar het is zo moeilijk om simpel te voetballen – Cruijff

Grappig. Het is net zo simpel als voetballen, maar het is zo moeilijk om simpel te voetballen - Cruyff

Grappig. Het is net zo simpel als voetballen, maar het is zo moeilijk om simpel te voetballen – Cruijff   Grappig. Voetballen is simpel, maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetballen, zei Johan Cruijff. En het is echt net een grap: we worden in de maling genomen, door wie of door wat, misschien door onszelf, daar wil ik even af wezen: helaas zijn we vaak pas onder de indruk als iets er uitziet alsof er hard op gestudeerd is en keihard voor getraind, maar – de echt rake dingen gaan als vanzelf, en laten zelfs de maker, degene die […]

Nightlife

Nightlife

Nightlife   Nightlife: koud was het en het werd steeds kouder, in de tuin waar ik vannacht even rondkeek en in het donker het licht van de volle maan  zag glinsteren op oude ijzer van het hekje. Er was niks en er gebeurde niks. Maar ik moest wel weer heel snel werken van mezelf, want die maan – die maan gaat als een speer. Dat werd niet meer dan een impressie dus. En wat was het stil, oorverdovend stil. Op wat gemopper van de egel na, die vond dat ik in de weg stond. Misschien – want ik zag niets. […]

error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.