Categorie: Maar hoe dan?

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan Een beetje Muze kost al gauw zo'n slordige 52 miljoen - de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan. Ja, je zal het maar nodig hebben, hè, een Muze. Die van Brancusi werd enkele maanden geleden, in mei, door iemand gekocht voor dat recordbedrag. Wat is een muze? De gemiddelde meneren- kunstenaar heeft daar wel behoefte aan, een muze, die stille vrouwelijke kracht die toegang geeft tot creativiteit. Maar die gemiddelde kunstenaar kan dat niet betalen voor een muze, schat […]

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis. Eenmaal aan het schilderen geslagen kom je er geleidelijk aan achter dat je niet alleen maar werkt met rood, groen en geel, hemel nee: Olifanten, vergif en koeienpis Het gaat ineens om Loodwit, Chroomgeel, Cadmiumrood, Doodekop (Caput Mortuum), Drakenbloed. En het geeft te denken, zulke namen. (Hoe wilt u dood?) Er was weinig gezonds aan de pigmenten, je praat vaak over puur vergif. Menig kunstschilder was dan ook letterlijk aangedaan door haar/zijn schilderijen. Ik gebruik zelfs Ivoorzwart, but […]

Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was

Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was

Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was. Verf maak je van pigmenten, fijngemalen, afgeschraapt, gebakken brokken rots, en meer gedoe – het was een heel geknutsel om zoveel mogelijk kleuren uit Moeder Aarde te kloppen voordat de chemische industrie, en nog modernere wonderen van techniek, het leven van de kunstenaar veraangenaamden. Van de grotschilderingen uit de oertijd tot en met Rembrandt zaten we al snel vast in veel soorten aardepigmenten, vooral bruintinten dus. Bekijk de kleine foto hiernaast, en de links hieronder. […]

Dat kan mijn dochtertje van vier ook! – Ja, maar jij niet… Picasso en Congo de chimpansee

Dat kan mijn dochtertje van vier ook! – Ja, maar jij niet… Picasso en Congo de chimpansee Dat kan mijn dochtertje van vier ook! - Ja, maar jij niet... Picasso en Congo de chimpansee 

Dat kan mijn dochtertje van vier ook! – Ja, maar jij niet… Picasso en Congo de chimpansee  (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Dat kan mijn dochtertje van vier ook! – Ja, maar jij niet… Picasso en Congo de chimpansee. Dieren kunnen ook schilderen, echt waar. Sommigen hebben zelfs heuse aanleg. Picasso kocht zelfs een werkstuk van de jonge chimpansee Congo, die in de vijftiger jaren  furore maakte als ‘abstract’ kunstenaar. Meer apen worden aan het schilderen gezet, andere dieren ook, olifanten zelfs. Maar je moet wel opletten en onderscheid maken tussen aangeleerde kunstjes (de olifanten, vermoed ik) of […]

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan  (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave) Waarnemen (eerder intuïtief dan met de ogen) van een karakter, de beweging van een arm, een moment, dat is wat ik doe. Waarnemen – en wat ik opmerk in de ziel treffen. Een soort aanraken, ontmoeten. Een mens, een dier, van alles dat leeft eigenlijk, het hele bestaan op deze aardkloot. Desnoods het leven in een tuin. Vrijwel los van het onderwerp drukt de dynamiek van het leven zelf zich uit. Iets dat we gek genoeg niet vaak opmerken. […]

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem De schatkaart van Anton Heyboer - zijn systeem

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem  (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem. Op 26 augustus opent Gemeente Museum Den Haag de expositie Anton Heyboer, de kleurrijke kunstenaar over wie iedereen wel een of andere mening heeft. Er is werk te zien uit de periode 1956 – 1977, de grote etsen o. a. Heyboer was een man, wie de trauma’s  (door de oorlog onder andere) en de gekte zo verstikkend op de huid zaten, dat hij wel een oplossing moest vinden. Net niet volstrekt de weg kwijtraken, en zichzelf een […]

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop - To stay alive - a method.

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method   Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method. A feelgoodmovie about suffering. En daarmee weet je voldoende. Of ook weer niet, want deze film draait om gekte, om kunst maken, en om dat je het niet op moet geven. En hoe je dat doet dan, met een methode! Nogal niet niks. ‘All suffering is good’, want: daar ligt de bron, hoor je Iggy Pop zeggen. Houellebecq schreef […]

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan - maar Richard Serra niet

Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet   Tekenen met Wasco, gek werd ik ervan – maar Richard Serra niet. Wat heb ik als kind daar toch een hekel aan gehad, tekenen met Wasco. Volgens mij zijn waskrijtjes ooit speciaal uitgevonden om getergde huisvrouwen, wiens grootste geluk bestond uit een schoon huis, gerust te stellen. Want zo kon je de kinderen toch nog creatief laten zijn. Heus wel. En helemaal zonder vlekken. Veilig creatief (kan dat?), want zo weinig kleur gaf het wel af. Vond ik. Oh frustratie. Straf had hij verdiend, de uitvinder van […]

Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – Belcampo

Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – Belcampo Ik dacht werkelijk, dat ik... buiten mijn oevers getreden was - Belcampo

Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – Belcampo   Ik dacht werkelijk, dat ik… buiten mijn oevers getreden was – toen ik ’s nachts in de tuin zat te werken in het overdonderende licht van de volle maan. Zo’n waterval van helder licht, en toch niet genoeg zien om me ergens op te kunnen focussen. Alles in flux. Kwijt Dat doet duisternis: de dingen weigeren in hun bekende vorm te verschijnen. Ze zijn nieuw, bezig geboren te worden. Het zijn vreemden. Ook jezelf kun je niet afbakenen. Overgeleverd aan van alles waar je geen grip meer […]

De schemering van Mark Rothko, dageraad

De schemering van Mark Rothko, dageraad

De schemering van Mark Rothko (3). Duisternis. Of toch een rozevingerige dageraad?   Mark Rothko beschouwde de kleurvlakken in zijn schilderijen als toneelspelers. Op hun podium een rol spelend. Echte karakters, met een een echt plot. Over de grootste menselijke emoties. Uiteindelijk gebruikte hij zo weinig mogelijk vormen. Er bleven vaak alleen maar bijna horizontale kleurvlakken over. Daarmee kon hij in ieder geval kleuren goed tot hun recht laten komen. Zo was er weinig afleiding door allerlei vormen, en hun mogelijke betekenissen. Een groter rood vlak tegenover een veel kleiner geel, bijvoorbeeld, heeft een ander effect dan andersom. Dus daar werd zorgvuldig […]

Scroll to Top