full screen background image

Blog

december 1, 2017

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

  • Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

 

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest. Naar aanleiding van de huidige expositie in het Gemeente Museum Den Haag vertel ik bij Tsjimme de Haan in het radioprogramma Kunst Actueel over Anton Heyboer, zijn systeem en zijn vrouwen. Op de Golfbreker. Ongeveer een half uur lang, afgewisseld met wat muziek, gaat het over de excentriekeling met zijn vele vrouwen, die door menigeen wordt afgedaan als: ‘die spoort niet.’ En dat half uur was veel te kort. Luister hier zelf maar.

Een kleine ‘oeps!’

Maar – let op: ik zit er een keertje naast: Als ik vertel over Heyboers gevoel van een honderdvoudige verliefdheid, dan heeft hij het over wat hij in zijn krankzinnigheid (de Yin, de vrouw-kant van gekte: nummer 6) allemaal kon beleven.… Lees meer

Share
november 21, 2017

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

  • Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

Over de tijd, die niet bestaat - Anton Heyboer en de FlamencoOver de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco

 

Over de tijd, die niet bestaat – Anton Heyboer en de Flamenco. In het Gemeente Museum Den Haag is de expositie van Anton Heyboer te zien, en die is bar interessant. Helaas hangt deze ets er niet, maar hoewel er erg veel te zien is hangt er nog veel meer niet. De man heeft tot ver na 1975 nog zoveel bijzonders neergezet. Maar nu even 1964: Het enige gezonde, dat is het eeuwige voortbestaan, lees ik in een ets van Anton Heyboer uit dat jaar. Met zijn grote rode hanenpoten (rood als levenskracht, als bloed, als potentie) kalkt hij vervolgens neer dat dat ‘eeuwige’ door ziekte – door het ongezonde, ‘tijd’ wordt.… Lees meer

Share
november 8, 2017

Het begon allemaal in 2008…

  • Het begon allemaal in 2008…

Het begon allemaal in 2008... Het begon allemaal in 2008… 

 

Het begon allemaal in 2008… Tegen die tijd had ik helemaal uitgedokterd waar de kracht van mijn manier van werken vandaan kwam, waar het ‘m nou allemaal in zat: in het toeval.

Dat dat bleek meteen verslavend, zodat ik besloot om met ogenblikkelijke ingang alle toeval in m’n werk toe te laten. Ik pakte m’n schilder-, en tekenspullen en stapte over de drempel van m’n atelier. Overal – dat werd mijn atelier. Naar buiten en maar kijken waar ik terechtkwam en wat er zou gebeuren. Zoals de draaimolen op de Parade. (Zie de afbeeldingen). En wie ik zou ontmoeten ook. Iedere ontmoeting werd een mix van twee mensen – en mijn verf. Iedere gebeurtenis bleek pure alchemie, met mijn verf als een van de ingrediënten.… Lees meer

Share
oktober 28, 2017

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

  • Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan

 

Een beetje Muze kost al gauw zo’n slordige 52 miljoen – de Muze van Brancusi dan. Ja, je zal het maar nodig hebben, hè, een Muze. Die van Brancusi werd enkele maanden geleden, in mei, door iemand gekocht voor dat recordbedrag. Wat is een muze? De gemiddelde meneren- kunstenaar heeft daar wel behoefte aan, een muze, die stille vrouwelijke kracht die toegang geeft tot creativiteit. Maar die gemiddelde kunstenaar kan dat niet betalen voor een muze, schat ik zo in. Mevrouwen-kunstenaars, die rooien het zelf wel, zeker nu het slagveld van de biologische functies wat begint te luwen. Zij hebben een ingebouwde muze, gratis, ze voelen van alles vanzelf al aan.… Lees meer

Share
september 29, 2017

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

  • Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

 

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis. Eenmaal aan het schilderen geslagen kom je er geleidelijk aan achter dat je niet alleen maar werkt met rood, groen en geel, hemel nee:

Olifanten, vergif en koeienpis

Het gaat ineens om Loodwit, Chroomgeel, Cadmiumrood, Doodekop (Caput Mortuum), Drakenbloed. En het geeft te denken, zulke namen. (Hoe wilt u dood?) Er was weinig gezonds aan de pigmenten, je praat vaak over puur vergif. Menig kunstschilder was dan ook letterlijk aangedaan door haar/zijn schilderijen.

Ik gebruik zelfs Ivoorzwart, but don’t blame me, het komt niet door mij dat de olifanten bedreigd worden: al mijn tubetjes komen uit de fabriek. Indisch geel, dat werd nog een broodje aap verhaal: dat zou gewonnen worden uit de urine van Indiase koeien die het blad van de mangoboom te eten kregen, maar eigenlijk weet niemand dat zeker.… Lees meer

Share
september 8, 2017

Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was

  • Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was

Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte wasMijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was

 

Mijn grappigste beroepsgeheimen: het wonder van de witte was.

Verf maak je van pigmenten, fijngemalen, afgeschraapt, gebakken brokken rots, en meer gedoe – het was een heel geknutsel om zoveel mogelijk kleuren uit Moeder Aarde te kloppen voordat de chemische industrie, en nog modernere wonderen van techniek, het leven van de kunstenaar veraangenaamden. Van de grotschilderingen uit de oertijd tot en met Rembrandt zaten we al snel vast in veel soorten aardepigmenten, vooral bruintinten dus. Bekijk de kleine foto hiernaast, en de links hieronder.

Snugger

Voor grijs moest je leisteen malen, voor zwart een vuurtje stoken, in dit geval van wijnstokken. Inderdaad, dit is een verzameling kleuren uit Zuid Frankrijk: Roussillon.… Lees meer

Share
september 1, 2017

Dat kan mijn dochtertje van vier ook! – Ja, maar jij niet… Picasso en Congo de chimpansee

  • Dat kan mijn dochtertje van vier ook! – Ja, maar jij niet… Picasso en Congo de chimpansee

Dat kan mijn dochtertje van vier ook! – Ja, maar jij niet… Picasso en Congo de chimpansee 

 

Dat kan mijn dochtertje van vier ook! – Ja, maar jij niet… Picasso en Congo de chimpansee. Dieren kunnen ook schilderen, echt waar. Sommigen hebben zelfs heuse aanleg. Picasso kocht zelfs een werkstuk van de jonge chimpansee Congo, die in de vijftiger jaren  furore maakte als ‘abstract’ kunstenaar. Meer apen worden aan het schilderen gezet, andere dieren ook, olifanten zelfs. Maar je moet wel opletten en onderscheid maken tussen aangeleerde kunstjes (de olifanten, vermoed ik) of iets redelijk waarachtigs. 

Schilderende apen?

Als de begeleider van een schilderend dier zelf een gehaaide schilder/-es is zal dat anders werken dan met een minder handig persoon, die rottige penseeltjes geeft, bijvoorbeeld.… Lees meer

Share
augustus 17, 2017

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

  • Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

Mijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzettenMijn kunst draait om scherp waarnemen en de kern raak neerzetten. In een keer. Spontaan

Waarnemen (eerder intuïtief dan met de ogen) van een karakter, de beweging van een arm, een moment, dat is wat ik doe. Waarnemen – en wat ik opmerk in de ziel treffen. Een soort aanraken, ontmoeten. Een mens, een dier, van alles dat leeft eigenlijk, het hele bestaan op deze aardkloot. Desnoods het leven in een tuin. Vrijwel los van het onderwerp drukt de dynamiek van het leven zelf zich uit. Iets dat we gek genoeg niet vaak opmerken.

Vuur

Spontaan, doordat ik het minimum aan tijd gebruik, en vaak werk onder bepaald onhandige omstandigheden, buiten, in volle actie, zoals te midden van feestgedruis bijvoorbeeld.… Lees meer

Share
augustus 11, 2017

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem

  • De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem 

 

De schatkaart van Anton Heyboer – zijn systeem. Op 26 augustus opent Gemeente Museum Den Haag de expositie Anton Heyboer, de kleurrijke kunstenaar over wie iedereen wel een of andere mening heeft. Er is werk te zien uit de periode 1956 – 1977, de grote etsen o. a. Heyboer was een man, wie de trauma’s  (door de oorlog onder andere) en de gekte zo verstikkend op de huid zaten, dat hij wel een oplossing moest vinden. Net niet volstrekt de weg kwijtraken, en zichzelf een plek in het leven veroveren als kunstenaar. De enige manier waarop je, buiten een instituut, afwijkend gedrag in een soort van maatschappelijk geaccepteerde vorm kon gieten – die ergens op sloeg.… Lees meer

Share
augustus 2, 2017

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

  • Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop - To stay alive - a method.Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method

 

Er is hulp voor de worstelende kunstenaar: van Michael Houellebecq en Iggy Pop – To stay alive – a method. A feelgoodmovie about suffering.

En daarmee weet je voldoende. Of ook weer niet, want deze film draait om gekte, om kunst maken, en om dat je het niet op moet geven. En hoe je dat doet dan, met een methode! Nogal niet niks. ‘All suffering is good’, want: daar ligt de bron, hoor je Iggy Pop zeggen. Houellebecq schreef het essay waaruit Iggy voorleest, twee mannen die elkaar bewonderen en vrienden zijn geworden, maar beiden goed weten dat het allemaal zo simpel niet is.… Lees meer

Share
error: Please respect our copyright. Contact us if you are interested. That is the only way. Dit is beschermd door ons copyright. Interesse? Neem contact met ons op. Dat is de enige manier.