Categorie: Creativiteit, inspiratie, intuitie

Het leven is juist dat men ernaast zit – Anton Heyboer – een leven als kunstwerk

Het leven is juist dat men ernaast zit – Anton Heyboer – een leven als kunstwerk Het leven is juist dat men ernaast zit - Anton Heyboer - een leven als kunstwerk

Het leven is juist dat men ernaast zit – Anton Heyboer – een leven als kunstwerk Bladzijde 101 van het prachtige fotoboek Anton Heyboer – een leven als kunstwerk. Van Leo Duppen met teksten van Anton Heyboer en Lotti Heyboer:    ‘Het leven van de massa der mensen is niet te leven, want dan heeft het leven geen zin. Men moet er bovenuit stijgen. Men moet zich de regels van het universum eigen maken. Maar als men eenmaal de regels van het universum zou leven, hoefde men net zo goed niet te leven. Het leven is juist dat men er […]

God schiep Peter Vos, en Peter Vos schiep God

God schiep Peter Vos, en Peter Vos schiep God God schiep Peter Vos, en Peter Vos schiep God

God schiep Peter, en Peter schiep God: zo druk als een klein baasje – en verliefd. Net als Peter zelf. Dat kun je nog even in Utrecht bekijken. Schepper naast God Liefde? Dan kun je alles maken – als tekenaar, als God. Tere tekenlijntjes, een luchtige kijk, zo doe je als tekenaar het hele scheppingsverhaal gewoon dunnetjes over. Je schept God, die met een lucifer en een ouderwetse gloeilamp eerst het licht en dan de zon schept. Zoveel licht trouwens, dat ie een zonnebril op moet. En met een hart dat niet bestand blijkt tegen de Eva die hij zelf […]

Jean Michel Basquiat in Schunck in Heerlen – het begin

Jean Michel Basquiat in Schunck in Heerlen – het begin Jean Michel Basquiat in Schunck in Heerlen - het begin

Jean Michel Basquiat in Schunck in Heerlen – het begin We hebben voor zijn werkstukken gestaan in Schunck in Heerlen. Je kunt er nog naar toe, en het zelf ervaren. Als je zelf een schilder bent gaat het gemakkelijk: dan zie je hoe veeg na veeg en kleur na kleur in hevige ritmes zijn neergezet, je kunt er haast aan afzien hoe de muziek klonk terwijl hij werkte: de hand die een streek zet maakt dezelfde dansbeweging op muziek. Daarom spat de energie van zijn werkstukken. Je voelt de kracht en snelheid die er voor nodig is. Kijk, hier felle […]

Mijn camera obscura

Mijn camera obscura Mijn camera obscura

Mijn camera obscura  (Dit is een vervolg op de twee vorige blogs) Zit ik hier in mijn donkere kamer mijn camera obscura en de hele bliksemse boel van de buitenwereld in de zon duikt naar binnen door het gat en stort zich op de muur – ertegenover als een stomme film op het doek maar dan op z’n kop   En stil kijk ik naar de stofjes die warrelen in het licht van de straal die de beelden draagt Zo’n stofje kan weer mee naar buiten liftend met het licht   Welke wereld is het zijne? De duistere, hier bij […]

Wat was er voor de ‘Big Bang’? Vincent Icke bij DWDD

Wat was er voor de ‘Big Bang’? Vincent Icke bij DWDD Wat was er voor de 'Big Bang'? Vincent Icke bij DWDD

Wat was er voor de ‘Big Bang’? – Vincent Icke bij DWDD Wat was was voordat was was was? Daar ging ik vorige week ineens even helemaal rechtop van zitten: zag ik dat nou goed? Ging het eens echt ergens over bij DWDD? Over niets? Over Het Niets! Nog voordat ik bij mijn positieven was slingerde Mathijs van Nieuwkerk enkele fragmenten van In praise of nothing van Boris Mitić de ether in (zie link onder), terwijl er op de klanken van de prachtstem van Iggy Pop  een heuse theoretische sterrenkunde aanschoof om ons kond te doen van de oplossing van het ultieme […]

Ping! Wanneer is iets kunst?

Ping! Wanneer is iets kunst? Ping! Wanneer is iets kunst?

Wanneer is iets kunst?   Wanneer is iets kunst? Daar was de vraag weer. Als kunstenaar krijg je regelmatig een “overhoring”. Is maar goed ook, dat houdt scherp. Toen mijn kind erg jong was en vrolijk al rondkleuterend in tuin en atelier ook een zeer creatief mens bleek te zijn, stelde zij mij dezelfde vraag. ‘Mama, wanneer is iets kunst eigenlijk?’ Oeps, daar sta je dan. Scheppen Gelukkig hadden we in die periode een nieuw zelfbedacht spelletje in huis. Ping! Zo heette dat. (Lees door na de afbeelding) Lievelings-tante was in Rome naar de Sixtijnse kapel geweest en de schilderingen van Michelangelo […]

Hoe de Spaanse flamenco met Tibetaanse zand-mandala´s te maken heeft – La Chana

Hoe de Spaanse flamenco met Tibetaanse zand-mandala´s te maken heeft – La Chana Hoe de Spaanse flamenco met Tibetaanse zand-mandala´s te maken heeft - La Chana

Hoe de Spaanse flamenco met Tibetaanse zand-mandala´s te maken heeft – La Chana Geen ene malle moer zou je denken. Tibet: koud, Spanje: warm. Stokoude religie tegenover vurige hartstocht. Intense rust tegenover oorverdovende ritmes. Een stap flamenco en al het zand van de mandala stuift op. Blijf daar maar zen bij. Maar intussen is de Flamenco Biënnale aan de gang (Zie link onder), en kort geleden zag ik, en jij misschien ook, La Chana, de documentaire over Antonia Santiago Amador, een van de grootste sterren in de flamencowereld. Het was in de jaren zestig en zeventig dat zij de wereld deed […]

Het voetje van Rubens – te vinden in Rotterdam

Het voetje van Rubens – te vinden in Rotterdam Het voetje van Rubens - te vinden in Rotterdam

Het voetje van Rubens – te vinden in Rotterdam Zowaar een hele expositie gewijd aan nou nèt het enige waar een schilder(es) echt los kan gaan: de explosie aan creativiteit, die vooraf gaat aan ‘Het Echte Werkstuk Voor De Opdracht’, namelijk ‘De voor-schetsen’. Werk, waar zo vaak op neergekeken wordt. Maar intussen! Alle remmen los, het danst en feest en bruist, en alles mag. Hoe ziet een engel hoog in de lucht er eigenlijk uit? Hoe kijkt baby Christus bij zijn besnijdenis? Hij zal er zelf geen hout om gegeven hebben, Peter Paul Rubens, als hij in zijn schetsen (in […]

De wilde god

De wilde god De wilde god

De wilde god  Ze stelt zelf haar boeken samen, en ze brengt zulke wezenlijke zaken altijd  zo opmerkelijk – korzelig kort door de bocht, maar altijd raak – onder woorden: Lotti Heyboer. Daar wil ik je even kennis mee laten maken. Zoals ze me vertelde waarom dan toch ze in de jaren ’60 haar hele leven – familie, verloving, toekomst (Franse graaf, kasteel en al) – op z’n kop zette om bij Anton Heyboer te gaan leven, de kunstenaar met de vele bruiden. Ook die woorden van haar, het was net een kort gedicht, ik wil het je niet onthouden. Maar […]

Een handkus voor Co Westerik

Een handkus voor Co Westerik Een handkus voor Co Westerik

Een handkus voor Co Westerik Hij is dood. 10 september. Hij was 94 jaar. Zijn allerlaatste werkstuk hangt nu bij De handkus in het Boijmans van Beuningen in Rotterdam. En er komt een grote expositie aan (zie link onder). De man, die stilletjes en rustig, onverstoorbaar, mijn hele leven lang heeft zitten poeren en stoken in alles wat mij vaag en onbewust gebleven was. Wat ook het lawaai en de afleiding van de dagelijkse dag was: je zag ergens een ‘Westerik’ – en je werd meteen weer op het andere been gezet: dit is er ook nog! Hij wist je […]

Scroll to Top