Search Results for: ogen dicht

Met je ogen dicht

Met je ogen dicht

Met je ogen dicht.   Met je ogen dicht tekenen, dat lijkt onbegonnen werk. Toch gebeurt het. Niet door de minste kunstenaars ook. Dansers doen het soms net zo: De tango zonder te kijken. Ik weet zelfs van sportklimmers dat ze blind klimmen in hun trainingen verwerken. Toch iets gevaarlijker dan tekenen zou je denken. Maar waarom dan? Je wordt je bewust van wat je aan het doen bent. Het scherpt je zintuigen. Andere zintuigen. (Er zijn zelfs blinde schilders.) Als je het doet verandert je uitgangspunt. Daar draait alles om. Een:    je waagt het er op. Twee:  er ontstaat […]

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken Dat moet een mens eens doen op z'n tijd - niet nadenken

Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Dat moet een mens eens doen op z’n tijd – niet nadenken, da’s beter voor de creativiteit. Onlangs weer eens lekker met een paar lui uitgeprobeerd: modelgetekend en geschilderd, zonder eisen te stellen, zonder kritiek te leveren, en eigenlijk – zelfs zonder te kijken. Gewoon maar laten gebeuren, een paar gezellige modellen erbij die ook niet stil zaten, en een dik pak papier, dat helemaal op mocht. En bovenal: nergens aan denken. Kunst Om een beetje van dat lekkere gevoel van […]

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest Vertellen over Anton Heyboer - een vrije geest

Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Vertellen over Anton Heyboer – een vrije geest. Naar aanleiding van de huidige expositie in het Gemeente Museum Den Haag vertel ik bij Tsjimme de Haan in het radioprogramma Kunst Actueel over Anton Heyboer, zijn systeem en zijn vrouwen. Op de Golfbreker. Ongeveer een half uur lang, afgewisseld met wat muziek, gaat het over de excentriekeling met zijn vele vrouwen, die door menigeen wordt afgedaan als: ‘die spoort niet.’ En dat half uur was veel te kort. Luister hier zelf maar. Een kleine ‘oeps!’ Maar – […]

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag – volle maan

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag – volle maan Van harte gefeliciteerd met je verjaardag - Volle maan

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag – het is ook nog volle maan   Van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Er zijn een paar jarigen in mijn omgeving vandaag, dus bij deze. En er zijn er vast wel meer, dus ook bij deze. Maar de kamer hoeven we niet te versieren, als jullie even naar buiten hebben gekeken vannacht: het is volle maan en de hele lucht was al versierd. Slingers van wolken, plus enkele subtiele kleurtjes. Het was mooi. Pitten Dankzij de tablet is het schilderen in het holst van de nacht iets beter te doen dan wanneer je […]

Maanziek

Maanziek Maanziek

Maanziek   Maanziek. Beetje mal van de maan. Waanzin? Het is vooral prachtig buiten bij volle maan. En weer eens niet-te-doen om dat te schilderen. Dus reuze-interessant voor mij. Je ziet geen hand voor ogen, en toch baadt alles om je heen in een wonderlijk wit licht. Die duisternis, daar is iets mee. Lunatic En het ergste is natuurlijk hoe snel de maan verschuift, en hoe snel de schaduwen veranderen. Alles is stil, tenminste als je niet op het gedonder in de struikjes let. Katten, egels, en nog veel meer gespuis, ik zal ze niet noemen. Laat je niet afleiden, […]

Doen – als kunst

Doen – als kunst Doen - als kunst

Doen – als kunst   Doen – als kunst: Er zit gewoon niks anders op voor mij als schilderende kunstenaar: ik kaats ogenblikkelijk de impuls die me triggert terug. Het idee dat ik krijg, het eerste dat ik “zie”. Als vanzelf. Raak en effectief, zoals een goeie tennisspeler ogenblikkelijk de bal terugslaat. Razendsnel ontstaat er een werkstuk, waarin die allereerste impuls recht overeind blijkt te blijven: al is dat iets wat ik pas later vaststel. Want wat blijkt: die blijft leven in dat werkstuk. Helder en levendig. Niks gepuzzel en gepeuter, want daardoor gaat de oorspronkelijke kracht verloren, althans voor […]

Manon Lescaut

Manon Lescaut Manon Lescaut

Manon Lescaut   Manon Lescaut. Gisteravond. Ben wandelen heeft iets toe te voegen. ‘Het Nederlands Philharmonisch Orkest liet Puccinnis muziek stromen waar de regisseuse iets op had gevonden: een driedubbele stapeling van concepten; alles wat ik zag leek dichtgetimmerd. Echter met de ogen dicht volop ruimte voor verbeelding; dan val ik alleen wel in slaap dus dan toch maar weer oogjes open… gelukkig is zanger Thomas Oliemans ook een fijn acteur; verder meer goede stemmen én een geweldige Il Cavaliere: Renato des Grieux. Hem zou ik blindelings de woestijn in volgen… gaat ie potdomme achter de in mijn oren toch […]

De tango zonder te kijken

De tango zonder te kijken

De tango zonder te kijken De tango zonder te kijken, ogen dicht en er helemaal voor gaan.  Kijk hier eens, het gebeurt echt. Want? Er gebeurt dan iets bijzonders. Omdat je er op vertrouwt, dat de dans het uitstekend kan stellen zonder jouw geregel. Je erkent dat dingen uitstekend zonder al dat denken van ons kunnen. Sterker nog: je geeft ze de kans. En dan blijkt het zelfs beter te gaan. Anders dan je gewend bent – of verwacht -. Maar heel interessant. Durf Te schilderen zonder je ogen te gebruiken, dat voelt misschien net zo eng als de geblinddoekte messenwerper […]

Noli me tangere

Noli me tangere Noli me tangere

Noli me tangere   Noli me tangere, raak mij niet aan. Soms ontstaat er ineens iets intrigerends. Het kan, het lukt! – lijkt het – Een klein wonder ontstaat onder je handen. Nu geldt er nog maar een regel: blijf er van af!       Hierbij: Noli me tangere – de zwarte tulpen, pastel, Pasen ’14. Ik bleef er liever zoveel mogelijk van af, terwijl ik werkte. Hoe minder aanraking van het krijt op het papier, hoe meer er “heel” bleef van wat ik zag. Hier ligt het vel papier nog in het zonnetje in het atelier in de […]

Lachen bladluis, niet zaniken maar lachen – Fritzy ten Harmsen van der Beek

Lachen bladluis, niet zaniken maar lachen – Fritzy ten Harmsen van der Beek Lachen bladluis, niet zaniken maar lachen - Fritzy ten Harmsen van der Beek

‘Lachen bladluis, niet zaniken maar lachen, in een wig van wanhoop’ – is een zin uit een gedicht van  dichteres Fritzy ten Harmsen van der Beek – en tegelijk haar sentiment Van Antjie Krog uit Zuid Afrika tot en met Jules Deelder uit Rotterdam: 50 jaar Poetry International staat op het punt los te barsten (zie link onder). En net nu dringt er bij mij het besef door hoe dat werkt: creativiteit met taal. Dichters begrijpen dat. Hoe taal zèlf de macht overneemt en haar kracht en schoonheid onthult op de meest onverwachte momenten. Voorbijgaand aan alle conventies en voorbedachte […]

Scroll to Top