Search Results for: camera

Mijn camera obscura

Mijn camera obscura Mijn camera obscura

Mijn camera obscura  (Dit is een vervolg op de twee vorige blogs) Zit ik hier in mijn donkere kamer mijn camera obscura en de hele bliksemse boel van de buitenwereld in de zon duikt naar binnen door het gat en stort zich op de muur – ertegenover als een stomme film op het doek maar dan op z’n kop   En stil kijk ik naar de stofjes die warrelen in het licht van de straal die de beelden draagt Zo’n stofje kan weer mee naar buiten liftend met het licht   Welke wereld is het zijne? De duistere, hier bij […]

Camera obscura, het grootste beroepsgeheim

Camera obscura, het grootste beroepsgeheim

Camera obscura, het grootste beroepsgeheim   Camera obscura, het grootste beroeps geheim. Gebruik een camera obscura (inderdaad, we praten over de allervroegste voorlopers van de camera) en je kan ineens realistisch schilderen, kat in het bakkie. En het helpt ook nog om extra Wow!- lichteffecten tegen een donkere achtergrond te creëren: Clair-obscure. (Ik vertaal het even: licht- donker effecten: altijd adembenemend en meeslepend dramatisch.) Dat wist je niet, hè? Lang, lang geleden wist het publiek dat kwam voor een schilderij werkelijk niet wat het zag… ach, de stumperds. Helemaal in tijden zonder film en fotografie. Iedereen in katzwijm, happend naar […]

Een beetje valsspelen is het wel – Caravaggio en Honthorst in Utrecht

Een beetje valsspelen is het wel – Caravaggio en Honthorst in Utrecht Een beetje valsspelen is het wel - Caravaggio en Honthorst in Utrecht

Een beetje valsspelen is het wel – Caravaggio en Honthorst in Utrecht En er wordt wat valsgespeeld op de expositie over Caravaggio in het Centraal Museum in Utrecht, die nog te zien tot 25 maart. Kaartspelers en dobbelaars, sneaky wordt er gegluurd, bedonderd en belazerd. En ook de schilders wiepen zich met hartstocht op het begoochelen van hun publiek. Nu is de barok wel een periode waarin kunstenaars en ambachtslui tot ver over de grenzen van de mogelijkheden probeerden te gaan om hun publiek te betoveren. En misschien waren zij zelf ook wel diep getroffen door wat er allemaal mogelijk was met […]

Het geheim van Broer Konijn – en David Hockney

Het geheim van Broer Konijn – en David Hockney Het geheim van Broer Konijn - en David Hockney

Het geheim van Broer Konijn – en David Hockney In de tijd van helemaal blij met niks, van hier en daar een zwart wit tv, van buiten spelen tot de lantaarns aangingen, riddertje spelen met houten zwaarden (al waren dat soms meer gevechten met ‘hunnie’ van de andere buurt), hutten bouwen en spelevaren op eigengemaakte vlotten of in de winter over het ijs naar school, in die tijd dus was er een stripje met Broer Konijn. In kleur. En mijn vader timmerde een kastje voor ons, met een bodemloos conservenblikje en een vergrootglas. En een gloeilamp.  Film! En wij knipten […]

Maestro Vanvitelli hangt ons ook niet alles aan de neus – Caspar van Wittel in KAdE

Maestro Vanvitelli hangt ons ook niet alles aan de neus – Caspar van Wittel in KAdE Maestro Vanvitelli hangt ons ook niet alles aan de neus - Caspar van Wittel in KAdE

Maestro Vanvitelli hangt ons ook niet alles aan de neus – Caspar van Wittel in KAdE Als je zelf geen rastekenaar m/v bent, dan zou je het misschien niet geloven. Maar Gasparo Vanvitelli, wiens landschappen en stadsgezichten we nu in KAdE kunnen bewonderen heeft zijn publiek wel een beetje voor de mal gehouden. En niet als enige, hoor, als je eenmaal weet welke trukendozen de kunstenaars van Europa de laatste pakweg vijf eeuwen voor ons verborgen hebben gehouden, dan kijk je echt wel even op. ( Zie de link onderaan.) Op reis naar Rome Vanvitelli, dat was de man, die […]

Dat schilderen van Frans Hals – het knispert en knettert

Dat schilderen van Frans Hals – het knispert en knettert Dat schilderen van Frans Hals - het knispert en knettert

Dat schilderen van Frans Hals – het knispert en knettert  Er is geen enkel veegje verf waar verveling, of slordigheid uit spreekt. Snelheid, ja, hoge snelheid, vol plezier om de uitdaging om telkens weer precies – of dan tenminste nog nèt raak – de penseel op het canvas terecht laten komen. Nooit minder dan dat. Maar ook nooit een centje meer: er wordt niet door-gepeutert. Nooit. Een stuitende hoeveelheid levenslust springt je tegemoet, lef en branie. Ik kan het niet helpen, ik moet altijd even naar adem happen bij zijn werk. Er wordt wel gezegd dat hij een dronkaard en […]

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis

Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis (Toets op ‘lees meer’ voor correcte weergave)  Nog meer van mijn beroepsgeheimen. Olifanten, begraafplaatsen en koeienpis. Eenmaal aan het schilderen geslagen kom je er geleidelijk aan achter dat je niet alleen maar werkt met rood, groen en geel, hemel nee: Olifanten, vergif en koeienpis Het gaat ineens om Loodwit, Chroomgeel, Cadmiumrood, Doodekop (Caput Mortuum), Drakenbloed. En het geeft te denken, zulke namen. (Hoe wilt u dood?) Er was weinig gezonds aan de pigmenten, je praat vaak over puur vergif. Menig kunstschilder was dan ook letterlijk aangedaan door haar/zijn schilderijen. Ik gebruik zelfs Ivoorzwart, but […]

Meer beroepsgeheimen. En over hoe Napoleon het loodje legde

Meer beroepsgeheimen. En over hoe Napoleon het loodje legde Meer beroepsgeheimen. En over hoe Napoleon het loodje legde

Meer beroepsgeheimen. En over hoe Napoleon het loodje legde   Meer beroepsgeheimen: hoe kom je als schilder toch aan je kleurpigmenten? Giftig groen In de Victoriaanse tijd werd eindelijk een prachtig groen met veel mogelijkheden ontdekt. Smaragdgroen (Emeraldgreen). Dat was nou eens een handel die heel goed liep: spotgoedkoop om te maken, en een wereldhit. Iedereen wilde zijn jurk, zijn kasten, haar jurken, het behang op de muren in die kleur, in alle tinten. Het verdiende lekker dus. Ook Van Gogh schilderde ermee, en Cézanne. Ze gebruikten wel meer kleuren die bepaald niet gezond voor je waren. Arme zielen, want: […]

David Hockney’s portretten

David Hockney’s portretten David Hockney's portretten

David Hockney’s portretten Kijk hier even: de Engelse schilder David Hockney over zijn laatste portrettenserie. Op 1.57 minuut kun je helder zien hoe hij geprojecteerde foto’s gebruikt als basis van het schilderij, dat hij verder gewoon naar model schildert. Niet dat hij niet uitstekend in staat is om uit de losse hand een model na te tekenen, maar dit kwam hem goed uit, kennelijk. Daar zit hij ook helemaal niet mee, want hij is verduldemienekes niet de eerste kunstenaar die vormen van projectie gebruikt, lees strakjes maar eens over zijn eigen onderzoek naar de camera obscura. En het blijft nooit bij het […]

Lach! The Resting Bitch Face

Lach! The Resting Bitch Face

Lach!   Lach! Of ik schiet, lijkt het wel soms. Likes en smiles zijn alomtegenwoordig. Kun je van alles aan ophangen aan commentaar, maar nu ben ik even de portrettist. Zelf vind ik het vooral ’n lekkere uitdaging, de sport: om al schilderend een model in de lach te laten schieten, en nou nèt dat ene moment, een flits van spontaniteit, te vangen in een werkstuk. Geen model dat dat lang kan volhouden, en met doen alsof vallen we meteen door de mand. Een nep-lach herkent iedereen. Als nep – inderdaad. En schilder er maar eens tanden in. Die vanzelfsprekend […]

Scroll to Top